Embrassa & van alles wat

Ja, nee, ja.

2007-01-27T19:58:00.000+01:00

Ja, nee, ja.
't Is toch klaar. Dat wil zeggen met àl die blogs.
Dus nu zijn we met z'n allen hier thuis op 1 blog aan het schrijven.
Veel overzichtelijker.
Verder op www.mijsen.blogspot.com

Nieuw Blog: Zijn wie je bent

2007-01-14T20:26:00.000+01:00

Blijkbaar was het tijd voor iets nieuws.
Wat misschien wel op het oude blijft lijken.
Omdat ik tenslotte ook dezelfde blijf en mijn schrijfsels mijn kleur hebben.
Toch een nieuw blog gestart. Waarvan akte op 14 januari 2007.

www.zijnwiejebent.blogspot.com

Het jaar is om

2007-01-06T19:07:00.000+01:00

Het jaar is om. Ja, 2006 is al een tijdje om, maar er is nog een jaar om. Eén jaar bloggen is om. Het was leuk, interessant, leuk om andere blogs te lezen enz. Maar ik ben er even klaar mee. Dus tot nader order wordt het hier stil. Haal mij gerust van je eigen blog af, als link. Want er zal hier niet zoveel meer te beleven zijn. Fijn dat je zo nu en dan langs kwam om mee te lezen. En wellicht tot ziens op een ander blog of in real-life. Wie weet ben ik sneller terug dan ik nu zelf denk. En wie weet pas over een hele tijd. Embrassa!

De Mol

2007-01-04T19:21:00.000+01:00

Wie is... de Mol?

Van 4 januari tot en met 8 maart, elke donderdag van 20:30 tot 21:30 uur, Ned. 1
En dit keer speelt de Mol in Thailand. De combinatie van een spannend spel, gekke opdrachten en een prachtig land is erg leuk om naar te kijken. Er schijnt al iets uitgelekt te zijn over de plot.
Ik wil het niet horen! Dan is de lol er af. Dus, voeten op tafel, kop thee erbij en genieten, vanavond om 20:30 uur.

Dingen die je wel wilt, maar niet doet

2006-12-12T14:59:00.000+01:00

Er zijn van die dingen die je wel wilt, maar niet doet.

Altijd op tijd verjaardagskaartjes sturen
Altijd aan een verjaardag dènken
De knoop die al een maand of twee in je zak zit aan je jas zetten
Je tanden elke dag flossen
Regelmatig een stuk uit de bijbel lezen
Uberhaupt reglematig lezen (in een boek!)
Weer eens naar de film
Geen stapels maken maar opruimen
De zak drop, koek, chocolade dìcht laten
Niet in je neus peuteren waar je kinderen bij zijn
Of boeren of een harde scheet laten (nee jij mag het niet...)
Geen klussen uitstellen
De was bijhouden
Weet jij er nog één?
Over jezelf dan hè?

Radio 2 & aardige UPC-dame

2006-12-12T14:40:00.000+01:00

Radio 2 luisteren is iets voor in de auto.
Wàs iets voor in de auto. Want vanaf vandaag kan het ook thuis, in onze eigenste huiskamer!
Zo...dàt is nieuws....!
Ja. Want ik rij weinig auto en dus luister ik weinig naar de radio. En thuis kon ik de frequentie maar niet vinden! Na een paar pogingen had ik het zoeken steeds opgegeven. Een vriend die ik belde had een 'ongeveer-frequentie' en dat werd hem ook niet. Want radio 538, Q-radio en al die andere schreewers kunnen mij niet lang boeien (Q is good for you!!!! Hoe bedènk je het!).

Vandaag belde er een dame van UPC, de kabelboer.
Ze ging uitvissen of ze nog iets aan mij kon verkopen (nee), en of alles verder naar wens was? Ja.
- Nou, dan wens ik u nog een pret..
Eh, mag ik nog wat vragen?
- Ja?
Ik kan radio 2 niet vinden (hoe knullig kan je je voelen).
- Oh, dat heb ik toevallig onlangs eens opgezocht, eh... Almere? Dan is het 88,9.
Ok, dank u wel.
- En nog een prettige dag!

En nu tuimelen er allerlei leuke liedjes en gezellige praatjes uit de radio, kerstliedjes en... nou erg fijn vind ik het!

Generaal Pardon

2006-12-10T13:56:00.000+01:00

Peter de Wit, weet het met Sigmund altijd weer voor elkaar te krijgen: een lach op je gezicht.
www.sigmund.nl Er zijn veel initiatieven in Nederland om rechtvaardiger om te gaan met vluchtelingen en asielzoekers. Gelukkig maar. Wie zijn wij om te roepen wie hier wel en niet mag wonen, omdat we hier toevallig geboren zijn?! Laten we zorgdragen in plaats van wegsturen.
Op www.26000gezichten.nl vind je nog zo'n initiatief. Vòòr een generaal pardon. Voor gerechtigheid.

Tijd

2006-12-09T13:50:00.000+01:00

Heb ik iets gemist? Het is namelijk twee weken voor kerst en over een week of drie knallen we het nieuwe jaar in. Mijn gevoel voor tijd zit nog ongeveer begin november, eind oktober. Komt dat door het warme weer van de laatste tijd? Ik heb geen idee, maar het is een rare gewaarwording. Om mijzelf wat in het juiste tijdsgewricht te plaatsen heb ik een kleine kerstactie in huis gehad gisteren. Wat lampjes erbij, kaarsjes, de kerstfiguren uit Malawi neergezet. Nu maar wachten tot het komt.

Wellicht doet een kerst-cd wonderen?

Stel je voor...

2006-11-29T10:40:00.000+01:00

Stel je een cirkel voor,
die op de grond is getrokken,
en denk je in
dat deze cirkel de wereld is,
God het middelpunt,
en de stralen die in het midden samenkomen,
de verschillende wegen of levenswijzen van de mensen.

Als de mensen - verlangend om tot God te naderen -
voortgaan naar het midden, komen zij, in de maat dat zij vorderen,
dichter bij God en dichter bij elkaar.

Dorotheus van Gaza, 6de eeuw

(gevonden op de site van de Abdij van Onze Lieve vrouw van Koningsoord, een abdij waar gebed centraal staat: http://www.koningsoord.org/kerkenwereld.htm Lijkt ook een gave plek om eens heen te gaan als je een paar dagen in een klooster wilt verblijven.)

Plaatjes!

2006-11-29T10:23:00.000+01:00

Op de eerste plaat zie je een piepklein oranje pijltje: dat is 'em, het huis. En de tweede foto spreekt voor zich. Welke plek in het huis ons stekkie wordt is nog niet bekend. Wie waar gaat wonen gaan we overleggen met alle andere vaste bewoners.

Ja!

2006-11-28T23:05:00.000+01:00

Ja. We gaan naar Amsterdam verhuizen volgend jaar.
Leuk en spannend en we zijn heel benieuwd hoe het allemaal gaat lopen. We zijn blij en hebben een gezellige kletsavond gehad met onze vrienden die mee gaan wonen in de woongroep.
Een avond om in een doosje te doen. Omdat het een mijlpaal was deze avond. Een stap op weg naar Amsterdam, naar de woongemeenschap en alles wat die zal brengen.

(Jos van Riswick)

De mier.
Op een avond zaten de eekhoorn en de mier naast elkaar op de bovenste tak van de beuk. Het was warm en stil en zij keken naar de toppen van de bomen en naar de sterren.
Zij hadden honing gegeten en gepraat over de zon, de oever van de rivier, brieven en vermoedens.

‘Ik ga deze avond bewaren’, zei de mier. ‘Vind je dat goed?’
De eekhoorn keek hem verbaasd aan.
De mier haalde een klein zwart doosje te voorschijn.
‘Hier zit ook al de verjaardag van de lijster in’, zei hij.
‘De verjaardag van de lijster?’, vroeg de eekhoorn.
‘Ja’, zei de mier en hij pakte die verjaardag uit het doosje.
En zij aten weer zoete kastanjetaart met vlierbessenroom, en ze dansten weer terwijl de nachtegaal zong en het vuurvliegje aan- en uitging, en ze zagen de snavel van de lijster weer glimmen van plezier. Het was de mooiste verjaardag die zij zich konden herinneren.
De mier stopte hem weer in het doosje.
‘Daar stop ik deze avond bij’, zei hij. ‘Er zit al heel veel in.’
Hij deed het doosje dicht, groette de eekhoorn en ging naar huis.
De eekhoorn bleef nog lang op de tak voor zijn deur zitten en dacht aan dat doosje.
Hoe zou die avond daar nu inzitten?
Zou hij niet verkreukelen of verbleken?
Zou de smaak van honing er ook inzitten?
En zou je hem er altijd weer in kunnen krijgen als je hem eruit haalde?
Zou hij niet kunnen vallen en breken, of wegrollen?
Wat zou er trouwens nog meer in dat doosje zitten?
Avonturen die de mier alleen had beleefd?
Ochtenden in het gras aan de oever van de rivier, als de golven glinsterden?
Brieven van verre dieren?
En zou het ooit vol zijn, zodat er niets meer bij kon?
En zouden er ook andere doosjes bestaan, voor treurige dagen?

Zijn hoofd duizelde. Hij ging zijn huis in en stapte in bed.
De mier lag toen al lang te slapen, in zijn huis onder de struik. Het doosje lag boven zijn hoofd, op een plank. Maar hij had het niet stevig genoeg dicht gedaan. Midden in de nacht schoot het plotseling open en een oude verjaardag schoot met grote snelheid naar buiten, de kamer in. En plotseling danste de mier met de olifant, in het maanlicht, onder de linde.
‘Maar ik slaap!’ riep de mier.
‘O dat geeft niets,’ zei de olifant en hij zwierde met de mier in het rond. Hij zwaaide met zijn oren en zijn slurf en zei:’Wat dansen wij goed, hé?’ en ‘O pardon’ als hij op de tenen van de mier trapte. En hij zei dat de mier ook best op zijn tenen mocht trappen.
De gloeiworm glom in de rozenstruik en de eekhoorn zat op de onderste tak van de linde en wuifde naar de mier.
Plotseling glipte de verjaardag het doosje weer in en even later werd de mier wakker.
Hij wreef zijn ogen uit en keek om zich heen. De maan scheen naar binnen en viel op het doosje op de plank. De mier stond op en duwde het deksel stevig dicht. Maar hij hield zijn oor nog wel even tegen het doosje en hoorde muziek en geritsel en gekabbel van golven.
En hij dacht zelfs even dat hij de smaak van honing hoorde, maar hij wist niet zeker of dat wel kon.
Hij fronste zijn voorhoofd en stapte weer in bed.

Uit:"Misschien wisten zij alles" van Toon Tellegen

Blij

2006-11-19T22:20:00.000+01:00

Internet blijft verrassen. Vanavond kwam ik een site tegen waar mensen actief zijn die zomaar eens een ander blij willen maken. www.blijbedrijf.nl

Het Blijbedrijf maakt Nederland vrolijk. Blijdschap valt gelukkig makkelijk te produceren: als je iemand verrast, wordt diegene blij en jij zelf ook!
Daarom nodigen we iedereen uit om 'medewerker' te worden van het Blijbedrijf.
De medewerkers komen lokaal als Blijbrigade in actie om zomaar voor verrassingen te zorgen op straat, in een winkel, op een station of waar dan ook.

Timon

2006-11-18T12:53:00.000+01:00

Het was zo ver, afgelopen donderdagmiddag hadden we een gesprek bij Stichting Timon. Over kernbewoner worden in een woongemeenschap. Super spannend. Het was een goed gesprek waarin we veel vragen konden stellen en waarin ons natuurlijk ook veel gevraagd werd. Volgende week vrijdag horen we of we 'door' zijn, wat Timon betreft. Wij zijn erg enthousiast.

We kregen nog wat leesvoer mee. Hierin vond ik een stuk geschreven door Martine Vonk, die als promovenda onderzoek doet naar de relatie tussen levensbeschouwing, duurzaamheid en kwaliteit van leven aan de VU. Zij is sinds 1999 kernbewoner van een woongemeenschap.
Martine schrijft o.a over de woongemeenschap als spiegel. Ik vond het indrukwekkend om te lezen vooal als je bedenkt dat je zelf zo zou kunnen functioneren in een gemeenschap.

"Een woongroep zet je met beide benen op de grond. Je denkt anderen te ontmoeten, maar je komt eerst en vooral jezelf tegen. Je kunt wel het besef hebben dat de gemeenschap een door God in Christus geschapen werkelijkheid is waarin wij mogen deel hebben, maar het blijft zoeken hoe dat dan in de praktijk vorm moet krijgen.

"Een aantal van mijn medebewoners had ik in eerste instantie wellicht nooit uitgekozen om kennis mee te maken, laat staan om mee in een woongroep te wonen. Maar een oppervlakkig oordeel laat veel goud liggen. De woongroep leert me de kwetsbare mens in de ander te zien en leert me ook zelf kwetsbaar te zijn. Dat vraagt tijd en veiligheid. Het is bijzonder en confronterend om ook zelf zo gekend te worden. Als je bijna dagelijks met elkaar te maken hebt, kun je geen schijn meer ophouden. Je hoeft ook geen schijn meer op te houden wanneer blijkt dat mensen je accepteren zoals je bent, inclusief je eigenaardigheden. Iedereen is wel eens chagrijnig, boos of moe. De spiegel van de vermeende heiligheid valt aan diggelen, wat overblijft is een mooi en uniek mens.

Als ik terugkijk op de afgelopen vijf jaar heb ik geleerd om op een ontspannen manier open en kwetsbaar te zijn. Dat komt ook omdat in onze woongroep die veiligheid aanwezig is. Mensen maken geen misbruik van andermans kwetsbaarheid. Ik heb al verschillende keren meegemaakt dat oude wonden konden genezen in de veiligheid van de groep. Dat is heel kostbaar. Deze veiligheid is iets om iedere dag aan te werken. Vertrouwen kan allen bestaan als dit in de praktijk wordt uitgeleefd en ervaren.

We fungeren daarbij naar elkaar als een soort schuursponsje. De ene keer kom je de zachte kant bij elkaar tegen en de andere keer wordt je flink geschuurd. Soms doet dat pijn. We hebben andere mensen nodig om aan onszelf te schaven (de oorsprong van 'beschaving') en te groeien als mens."

(uit: Diaconale woongroepen van Timon, oefenplekken in gemeenschapsvorming)

Keukenhelden

2006-11-17T17:54:00.000+01:00

Nieuwe site, nieuw initiatief, en erg leuk om aan mee te doen:
www.keukenhelden.nl

Van de site:

Ken je dat? Dat je met je collega's of vrienden aan tafel zit, en opeens gaat het gesprek over eten. Over dat leuke restaurant dat je afgelopen weekend hebt bezocht, die bijzondere koffiebonen die je hebt ontdekt, of gewoon over een recept uit de oude doos dat je weer eens hebt gemaakt. Eigenlijk wil je daar best over bloggen, maar waar?

Dat probleem hadden wij, Johannes en Theo nou ook. Als internetprofessionals was het bouwen van een site speciaal voor keukenhelden zoals jij niet echt een heldendaad. De bedoeling? Dat iedereen gratis en voor nop zijn recepten kan delen met de rest van de wereld. Maar net zo belangrijk: reageren op elkaars recepten, of discusseren over de details die een recept kunnen maken of breken.

Dus, als jij je eigen receptenboek online wilt bijhouden, en niet bang bent voor de reacties van een ander, Meld je aan! We zijn nog wel druk bezig met het bouwen aan deze site, dus het kan zijn dat sommige dingen niet werken zoals je zou verwachten. Is dat zo, dan horen we dat graag op info@keukenhelden.nl

Inlegkruisjes & Avocado's

2006-11-15T21:57:00.000+01:00

Vandaag kocht ik inlegkruisjes.
Bij nadere bestudering van de verpakking bleek ik inlegkruisjes waar iets van avocado aan toegevoegd is, in mijn winkelwagentje te hebben gemikt.
Ok. Avocado ?!
Tijd voor een redelijk grondige analyse van 'het inlegkruisje' door de sites van Libresse en Alldays eens te bezoeken. Termen als So Slim, White Tanga (wit), Black Tanga (zwart), Discreet Multiform en Long Plus vlogen over mijn scherm. Dat is nog een serieuze zaak, die inlegkruisjes.
De Large Fresh, spant wat mij betreft de kroon. De term doet je denken aan een flinke beker cola-light van de plaatselijk hamburgertent. Niets is minder waar; het gaat hier om een inlegkruisje.

Het nieuwe inlegkruisje voor een schoon en fris gevoel in een groter formaat. Nieuwe Alldays Large Fresh heeft een DryTouch toplaagje en is licht geparfumeerd, geïnspireerd door de subtiele frisheid van lotus bloemen. Voor een nieuw gevoel van frisheid. Alldays Fresh is dermatologisch getest.

Ik hou het maar bij mijn in avocado gedrenkte jongens van de Lidl en hoop dat ik aan het eind van de dag niet naar guacamole ruik...

Inclusieve samenleving

2006-11-15T21:22:00.000+01:00

Vandaag was ik bij de slotconferentie van een project waarvan één van mijn collega's de kar van getrokken heeft. Het project heet Over Drempels en het gaat over de maatschappelijke participatie van mensen met een psychiatrische achtergrond. In andere woorden; wanneer je last hebt gehad van een psychiatrische aandoening en je wil weer aan het werk, relaties (opnieuw) aanknopen, kortom je leven weer oppakken, kun je dan terecht in onze maatschappij?

Soms wel en helaas vaak ook niet. Omdat door sommige aandoeningen aan je te merken is dat je 'iets' hebt. Of je bent er lang uit geweest. Of je hebt je een tijdje anders gedragen dan je normaal deed. Een indrukwekkende gedachte die ik hoorde in één van de lezingen was deze:
Mensen die anders zijn, confronteren je met je eigen kwetsbaarheid.

Dat is ook zo. Als je hoort dat iemand ziek is, ongelukkig is, iets kwijtraakt, of iets anders naars meemaakt confronteert dat jou er mee dat dat jou ook kan overkomen. En in de diepste laag confronteert het ons met onze sterfelijkheid denk ik. Geen leuk idee. We willen allemaal grrag gezond, vrolijk, mooi en gelukkig genieten. Per definitie is het dus lastig als je dat laatste beeld niet vertegenwoordigd om dan toch aansluiting te vinden bij anderen.

Een inclusieve samenleving is nodig. Een samenleving die niemand uitsluit. Waarin iedereen erbij hoort. En dit gaat natuurlijk verder dan (ex-)psychiatrische patiënten. Dit geldt ook voor arme mensen, gehandicapten, mensen die ergens anders geboren zijn dan ik Nederland enz.
Durf het leed of het anders zijn van iemand te ervaren ook al confronteert het jou met jouw eigen kwatsbaarheid. En sluit niemand uit.

Dreamers

2006-11-14T18:45:00.000+01:00

Vandaag superrrrr lekkere chocola gekregen van een collega.
Omdat ik haar zo goed geholpen had. Lief hè?
Als polderdame nooit van het merk Australian, gehoord natuurlijk.
Die maken lekkere ijsjes, koffie en chocola dus.

Taiwan reunie

2006-11-12T21:36:00.001+01:00

Elk jaar houden wij een Taiwanreunie. Op Schiphol stonden wij met twee andere ouderparen te wachten op de komst van onze kinderen, toen Anneli naar Nederland kwam. Door de jaarlijkse reunie zien we deze ouders en hun kinderen met enige regelmaat. Inmiddels zijn alle gezinnen uitgebreid met een twede kind. Twaalf mensen, waarvan zes kinderen. Na de gouden tip van Lianne hebben we afgesproken om naar kasteel Groeneveld te gaan, in Baarn. In dit kasteel en er omheen is van alles te zien en te beleven. www.kasteelgroeneveld.nl

Op dit moment is er een tentoonstelling met tekeningen van Thé Tjong-King. We hebben gekeken, in boeken geneusd en tussen grote afbeeldingen van King's tekeningen door gelopen. Ondertussen keek ik vooral naar alle prachtige koppies van onze zeskoppige kinderschaar. Ze groeien en bloeien allemaal. Geweldig om te zien. Echt een lekker stel bij elkaar.

Na afloop nog lekker zelfgemaakt Chinees gegeten bij ons thuis. Als afsluiter gaven de kinderen elkaar een cadeautje, dat is een traditie geworden. Het leek al bijna Sinterklaas.

God is eeuwig

2006-11-10T13:57:00.000+01:00

Heer u bent altijd bij mij
u legt uw handen op mij
en u bent voor mij
en naast mij
en om mij heen.

Van oudsher is God een schuilplaats,
zijn armen dragen u voor eeuwig.

David bezingt de nabijheid van God in psalm 139,
en Mozes geeft zijn zegen aan Israël.
- lied 518 uit opwekking en deutronomium 33:27 -

Zelliges

2006-11-09T19:54:00.000+01:00

Als ik nog eens een wc-tje, keuken of badkamer ga opknappen... dan zou ik wel zelliges willen gebruiken. Marokkaanse tegeltjes. Ook in prachtige patronen voor op de grond. En misschien passen ze ook prima op de muur van een slaapkamer, of een gang. Doordat ze een beetje schuin zijn afgezaagd kun je ze heel smal voegen. Fraai!
www.householdhardware.nl

Het Grote Avontuur

2006-11-07T17:20:00.000+01:00

Leuke winkel! www.hetgroteavontuur.nl

Lezen

2006-11-01T11:33:00.000+01:00

Lezen is reizen in je hoofd. Langs andere culturen, mensen, families. Door huizen, straten en steden. Het was een tijd geleden dat ik een boek (uit)las. Dat zal ongetwijfeld iets te maken hebben met het krijgen van kinderen en verder mijn zwakheid dat ik soms teveel hooi op mijn vork neem. Met het hooi komt het dan meestal wel goed en met mij ook maar tijd voor mijzelf schiet er dan bij in.

Waris Dirie (Mijn Woestijn) nam mij onlangs mee naar Somalië. Ik keek naar haar toen ze het vee van haar nomadenfamilie begeleidde door de woestijn. Ik zag haar besnijdenis en het bloed op de rots waar ze was vastgehouden. Later was ik met haar in Londen en zag hoe ze daar een bestaan opbouwde en uiteindelijk succesvol fotomodel werd.

Met Khaled Hosseini (De Vliegeraar) pendelde ik tussen Amerika en Afganistan. Dit boek gaat over Amir en Hassan die meer verbonden zijn met elkaar dan ze lange tijd weten. Ze groeien samen op; maar in een ongelijke maatschappelijke positie. Hassan behoort tot een minderheid in Afganistan. Vriendschap, verraad, schuld, leven en dood. Hoop en wanhoop. Een rijk boek wat je van de ene situatie in de andere werpt.

Vandaag hoop ik samen met Paul Theroux (China per trein) op de trein te stappen in China. En rond te reizen door het land van mijn jongste meiske. Ik voel de trein al bonken en schudden op de rails. Ik ruik de geur van kommetjes met eten onderweg. Vieze stinkschoenen. Ik zie mooie oude Chinese vrouwen in de trein met gerimpelde gezichten. En mannen met Mao pakken aan die een paar tanden missen. Op weg naar het volgende station.

Pardon!

2006-11-01T11:21:00.000+01:00

Kijk, de poster is flut. Het gaat niet alleen om kinderen maar ook om volwassenen. En als je de poster ziet weet je niet direct waar het over gaat. Dat neemt niet weg dat ie bij ons wel voor het raam hangt. Want flutposter of niet, we zijn geroepen om recht te doen. En een groot deel van het asielbeleid is geen recht doen maar onrecht doen. Plakken dus.

Wat is er aan de hand?
Een derde van de asielzoekers in Nederland is kind, jonger dan 18 jaar. Ze zijn alleen of met hun ouders gekomen. Ze moeten vaak lang wachten op de definitieve uitkomst van hun asielprocedure. Net als andere kinderen in Nederland gaan ze naar school. Ze wonen meestal in grootschalige asielzoekerscentra. Soms jarenlang op één kamer met hun ouders. Deze leefsituatie bemoeilijkt hun opvoeding. De gezinnen krijgen weinig geld. Tot nu toe onvoldoende voor gezonde voeding. Gelukkig heeft de minister onlangs besloten dat bedrag te verhogen.

Asielzoekerskinderen hebben niet de jeugd die hen toekomt. Zij dragen verantwoordelijkheden die niet bij hun leeftijd passen. Zowel hun ouders als zijzelf hebben veel meegemaakt en zijn soms getraumatiseerd. Vaak moeten zij voor hun ouders tolken, omdat kinderen het Nederlands sneller oppikken. Door het afnemen van het aantal asielzoekers worden centra gesloten en de bewoners overgeplaatst.

Asielzoekerskinderen verhuizen daarom nogal eens tijdens hun verblijf in Nederland. Dat is niet goed voor hun ontwikkeling. Zij maken moeilijker vriendjes, en doen het minder goed op school. Meer dan vijf jaar leven in onzekerheid is te lang. Van kinderen die hier dan al helemaal gewend zijn, mag niet verwacht worden dat zij ergens anders opnieuw beginnen. Zeker niet in landen waar het nog steeds onrustig is. Na zoveel jaar onder moeilijke omstandigheden in Nederland te hebben geleefd, kan dat in redelijkheid niet van hen gevraagd worden.

Het is tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt en een definitieve verblijfsvergunning geeft aan asielzoekers die al langer dan vijf jaar in Nederland zijn. Oorlogsmisdadigers en veroordeelden wegens ernstige delicten zijn natuurlijk uitgesloten van een vergunning. Ook als dat later wordt vastgesteld.

Om wie gaat het?
In 2001 is in Nederland een nieuwe vreemdelingenwet ingegaan. Op dat moment hadden nog 26.000 mensen een asielaanvraag lopen, of waren uitgeprocedeerd (3.000 mensen). Mannen, vrouwen en kinderen. Ouderen en jongeren. Uit tal van landen. Een deel van deze groep wacht nog steeds op een definitieve beslissing op hun aanvraag.

(tekst overgenomen van www.plakkenvoorpardon.nl)
(kijk ook eens op www.vanhartepardon.nl)

Super Joe-hoe!

2006-10-31T21:06:00.000+01:00

Sinds een tijdje maakt Blogger reclame op mijn blog (het stukje achter de schermen) voor Beta Blogger. Na enig speurwerk las ik dat het systeem nog niet helemaal stabiel is. Dan denk je toch: stel je voor dat je je blog omzet en vervolgens ben je alles kwijt!? Kortom door koudwatervrees heeft het nog even geduurd maar ik ben om! Sinds vandaag mijn is mijn blog een beta blog en het werkt super. https://beta.blogger.com/start

Amsterdam

2006-10-21T09:09:00.000+02:00

Al een tijd zoeken wij naar een manier om wat we geloven nog meer te integreren in ons dagelijks leven. We hebben overwogen om naar Malawi te gaan voor een aantal jaar en overwogen om in een woongroep te gaan wonen. Dat laatste lijkt nu dichterbij te komen.
En dan komt het toch nog een beetje -ineens-.

Vorige week heb ik contact gezocht met stichting Timon. Via hun website en magazine was ik aardig op de hoogte van hun werkwijze en nu had ik een aantal praktische vragen. Bijvoorbeeld, is het mogelijk om een woongroep in Almere te starten samen met Timon? Van het één kwam het ander en er bleek ruimte bij een woongroep in oprichting in Amsterdam. In het centrum. Omdat we niet vastzitten aan Almere en woon-werkverkeer Amsterdam-Almere goed te doen is, zijn we deze stap zeer serieus aan het overwegen.

Ondertussen surf ik regelmatig langs allerlei sites die met Amsterdam te maken hebben. Zo kwam ik langs basisscholen, bibliotheken en gisteren langs een kerk. Een kerk in de buurt.
De Oosterparkkerk. De visie van deze kerk en de manier waarop zij dit uitgedragen maken mij nieuwsgierig naar deze gemeente. Even afhankelijk van het vervolg van dit hele avontuur, gaan we er misschien eens kijken.

Het is nog wel spannend allemaal moet ik zeggen. Een stroomversnelling een kant op die je zelf niet van te voren had bedacht. Met open ogen, oren, hart en verstand laten we ons meevoeren door de stroom.
Wordt vervolgd.

Dubbel geluk

2006-10-20T11:51:00.000+02:00

Het Chinese karakter voor dubbel geluk is speciaal voor mij. Jasmijn onze jongste is gezegend met twee kruinen op haar achterhoofd, naast elkaar. Toen we haar ontmoeten en zij deel van ons gezin werd in China, vielen die twee kruinen al snel op. Die week zag ik in een winkel een Chinees karakter wat ik al eerder tegen kwam. Het bleek het karakter voor dubbel geluk. De link naar de twee kruinen op het hoofd van onze dochter was al snel gelegd. Ze staan voor dubbel geluk. Dat wensen we haar in ieder geval toe.

Gisteren nam ik afscheid van mijn collega's met een heerlijk wokmaaltijd in een restaurant. Er waren mooie woorden voor mij, het was gezellig en ik kreeg ook nog een klein wit fotolijstje. Met een vrolijke beer die vrij en zwaaiend aan het lijstje vastgeplakt zit. -Happy Today_ staat er boven. Ik heb een plaatje van het dubbele geluks karakter in het lijstje gedaan en zet het op mijn bureau. Op het geluk en het plezier!

Drop

2006-10-13T09:46:00.000+02:00

De Echte Stavorense Stoofpeertjes Drop.
Superlekker nieuw dropje van de dropmakers uit Jirnsum.
Als je van kaneel-appelachtige smaak houdt, want peren zitten er niet in.
En als je van drop houdt natuurlijk.

(Waarschuwing: deze dropjes hebben een licht verslavend effect, het doosje is dus snel leeg.)

Tegen het ongewenste

2006-10-11T14:54:00.000+02:00

Soms wens je iets niet en dan krijg je het toch.
Dat kan prettig zijn zoals een onverwachte knuffel van iemand,
of een koud ijsje op een warme dag.
Het kan ook vervelend zijn bijvoorbeeld veel folders in je brievenbus,
hondenpoep onder je schoen of een pukkel op je neus.

Ongewenste berichten "comments" op mijn blog vind ik in de tweede categorie vallen. Vaak gaat het om mensen die hun eigen blog promoten, een o zo handige manier etaleren om snel geld te verdienen en meestal gaat het over seks. Nu is er niets mis met seks, maar als ik seks op mijn blog wil dan regel ik dat graag zelf, dank u.

Daarom is er vanaf heden een extra drempel om een berichtje achter te laten (niet dat het nu echt storm loopt...). Nadat je gezegd hebt wat je wilt zeggen toets je de letters die je ziet in, bijvoorbeeld zo'n combinatie als op het plaatje. En dan is het klaar. Het idee is dat dit altijd handmatig moet gebeuren en dat een programma wat berichten naar veel blogs tegelijk stuurt dit niet voor elkaar krijgt. En dan nu weer: vóór het gewenste.

Rups uit de supermarkt

2006-10-09T10:31:00.000+02:00

We waren naar de supermarkt gegaan om wat boodschappen te doen.
En eerlijk gezegd stond er geen rups op mijn lijstje.
Die vonden we bij de kassa, waarschijnlijk uit de groente gekropen van een andere klant. Zoals je op de foto kunt zien: (met een loep) links onderaan het blad zit een groen uitsteekseltje en dat is de rups.

Hij lag eerst op een paar blaadjes van de druif uit onze tuin, maar daar at de rups niets van. Met de meiden ben ik naar een akker hier in de buurt gefietst in de hoop iets kool-achtigs te vinden. Ergens aan de kant van het pad stond een plantje dat op kool leek. Daar eet de rups wel van. En hoe! Poepen kan ie ook erg goed. Op www.vlinderstichting.nl las ik hoe je nu zo'n beetje zorgt voor een rups. Want als je geluk hebt, wordt het nog een echte vlinder ook!

Bij de vlinderstichting hebben ze lespakketjes met rupsen eieren die je in de klas tot vlinders kunt opkweken (of thuis natuurlijk). Wie weet vinden de leerkrachten van Anneli dit een leuk idee voor volgend voorjaar. Wie weet lukt het ons met dit exemplaar.

2006-10-08T20:34:00.000+02:00

Opgeruimd. Mijn links, hier rechts.....
Weer wat nieuwe en een andere indeling.
Enjoy.

Kijken & Praten

2006-10-07T10:37:00.000+02:00

Gisterenavond zaten wij een paar huizen verderop in onze straat een film te kijken. The Passion of the Christ. Een film van Mel Gibson over het leven van Jezus, en vooral het lijden van Jezus. De film is indrukwekkend.

Wat nog meer indruk op mij maakte was het gezelschap; wij, twee christenen en onze buren, twee moslims. Samen kijken naar een film over Jezus. En vooral (ik heb dus zeker 1/3 van de film 'gemist') praten over wat we zagen.
We ontdekten verschillen en overeenkomsten tussen bijbel en koran.
Met alle vier belangstelling voor de ander, andere ideeën en waarom dat dan zo zit.

Ondertussen genoten wij van de gastvrijheid van onze buren en de heerlijke Marokkaanse koekjes (zoet & amandelen) en andere lekkernijen.

Het werd laat, na de film bleven we doorpraten. Over de vraag van het lijden, het lot, of er toeval bestaat of niet. En ook: hoe ziet een moslim een christen en andersom. Zeer open en eerlijk, ook zo eerlijk dat we naar elkaar uitspraken dat we elkaar wel zouden willen overtuigen.
En allemaal weten we dat wij dat niet kunnen maar God alleen.

Ik ben er blij van. Van de openheid, het vertrouwen en de mogelijkeid om van elkaar te horen hoe het nu zit met bepaalde zaken. Elkaar eens de oren van het hoofd kunnen vragen. Super gaaf. We gaan het nog eens doen, want zoals mijn buurman zei: over het geloof raak je nooit uitgepraat.

Micha Campagne

2006-10-06T19:24:00.000+02:00

Wat is de Micha Campagne?
De Micha Campagne roept christenen in Nederland op om hun verantwoordelijkheid te nemen voor de armoede in de wereld, veraf en dichtbij, en aan de slag te gaan.

Dit is de uitdaging die uit Micha 6:8 spreekt:
'Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.'(NBV)

Deelnemers
Aan de Micha Campagne zijn verschillende Nederlandse organisaties en kerken verbonden als deelnemer. Iedere organisatie of kerk die meedoet, geeft op een eigen manier invulling aan de campagne. Het gemeenschappelijke doel is oproepen tot gerechtigheid en de strijd tegen armoede! De deelnemers zijn te vinden op de site van de micha campagne.

Micha Challenge
De Micha Campagne maakt deel uit van een wereldwijde beweging, de Micah Challenge. Deze beweging wil christenen wereldwijd betrekken bij de strijd tegen armoede en voor gerechtigheid en wereldleiders oproepen om zich te houden aan de Milleniumdoelen.
Deze acht doelen staan voor een betere wereld in 2015. De Millenniumdoelen beloven de armoede tegen 2015 met de helft terug te dringen. Dat mag geen loze belofte worden!

Laat horen dat je hier achter staat door het Micha Appèl te tekenen.

De Micha Campagne gaat van start in september 2006 en duurt tot en met juli 2007.

www.michacampagne.nl

Momentsluiter

2006-10-06T17:17:00.000+02:00

In de categorie onbekende woorden is hier -de momentsluiter- of -een momentsluiter-, dat is maar net hoe je het bekijkt. Terwijl ik een ander woord aan het opzoeken was in het woordenboek viel mijn oog op dit voor mij vreemde woord: momentsluiter.
Natuurlijk had ik direct de neiging om op te zoeken wat het betekende, maar ik kon enige fantasie tot het zover zou zijn niet onderdrukken.

Wat doet een momentsluiter? En moment sluiten? Iemand houdt een kort praatje en de momentsluiter, sluit het af. Of iemand houdt een moment iets gesloten. Zijn mond bijvoorbeeld. Of de koektrommel.

Nou ja, de doorgewinterde fotograaf heeft het al lang begrepen:

momentsluiter (de ~ (m.)) sluiter aan een fototoestel die bij momentopnamen de lensopeningstijd regelt.Nu is de lol er gelijk af hè? Vraag ik mij vervolgens nog wel af wat een momentopname is. Je zou zeggen dat elke foto een momentopname is?

Als je weet wie je bent

2006-10-06T11:23:00.000+02:00

beelden van Susan Lordi

Voor de meeste mensen is het geen nieuws dat er in de bijbel heel veel wijze woorden staan. En dat niet alleen, ook bevrijdende woorden, woorden die leven geven. Helaas is de realiteit van alle dag dat wij anderen die niet zo zijn als wij, vaak als vreemden beschouwen. In het gunstigste geval vinden we die ander nog een beetje leuk exotisch en spannend en interessant, maar echt vrienden zullen we niet met die ander worden. Ook gelijkgestemden onder elkaar zijn nogal eens geneigd om de ander die alles nèt even anders doet of vindt, te beschouwen als vreemd. Onderstaande tekst uit Romeinen roept ons op om daar eens even fijn mee te stoppen!
Aanvaard elkaar zoals de ander is, Jezus aanvaard jou ook. Waarom zou jij dan een ander niet aanvaarden? Deze waarheid stimuleert mij ook om mij heen te blijven kijken. Mij eens te verdiepen in andere culturen, gebruiken en gewoontes. Als je weet wie je bent, kun je alle verschillen ruimte geven, zonder jouw identiteit kwijt te raken.

De één beschouwt bepaalde dagen als een feestdag, voor de ander zijn alle dagen gelijk. Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen. Wie een feestdag viert, doet dat om de Heer te eren; wie alles eet, doet dat om de Heer te eren, en hij dankt God voor zijn voedsel. Wie iets niet wil eten, laat het staan om de Heer te eren, en ook hij dankt God. Niemand van ons leeft voor zichzelf, en niemand van ons sterft voor zichzelf. .......

Breng het goede dat God u schenkt geen schade toe, want het koninkrijk van God is geen zaak van eten en drinken, maar van gerechtigheid, vrede en vreugde door de heilige Geest. Wie Christus zo dient, doet wat God wil en wordt door de mensen gerespecteerd. Laten we daarom streven naar wat de vrede bevordert en naar wat opbouwend is voor elkaar. (Romeinen 14)

In Romeinen15 gaat het verder:
Aanvaard elkaar daarom ter ere van God, zoals Christus u heeft aanvaard.

Haat-liefdeverhouding

2006-09-30T00:05:00.000+02:00

haat-lief·de·ver·hou·ding (de ~ (v.))

1 verhouding waarbij liefde- en haatgevoelens elkaar afwisselen

Het woord -haat- is in de Nederlandse taal nogal een heftig woord. Wanneer je het vergelijkt met de manier waarop onze Engels sprekende medemensen het woord -hate- gebruiken, is -haat- , -hate- in het kwadraat. Een paar jaar terug, Anneli (ruim 6 nu) was net op de basisschool gestart en riep ineens "ik haat je" zomaar in het niks. Bij navraag van mijn kant bleek dat ze geen flauw benul had wat ze zei. Ze dacht dat het - achterna zitten- betekende, omdat ze op het schoolplein kinderen achter elkaar aan had zien rennen terwijl ze -ik haat je- riepen.

Ik heb uitgelegd dat het een heel naar woord is en eigenlijk betekent dat je iemand wel dood wil hebben. En dat je dat dus nooit mag zeggen!
Goed, nu ga ik er wel wat over zeggen en ik denk dat het woord in het begrip - een haat-liefdeverhouding- ook een andere lading heeft.
Vandaag schoot het zo door mijn hoofd dat ik met sommige dingen een haat-liefdeverhouding heb. (Ga je niet afvragen of ik dit zo goed heb geschreven, ik heb het eigenhandig in van Dale online opgezocht.) Er zijn dingen, situaties, klussen, gedachtes, van allerlei eigenlijk, die ik het ene moment fantastisch vind en het andere moment niets vind.

Meestal vind ik 's ochtends vroeg de meeste dingen geweldig en aan het eind van de dag of week vind ik het ineens allemaal niks. Dat komt dan vooral omdat ik moe ben en elke mug een olifant lijkt als ik moe ben. Soms wordt ik er zelf wel eens niet goed van, van dat heen en weer geslinger. Meestal denk ik: ik ga eerst slapen en morgen ziet het er vast weer beter uit allemaal; en dat is ook meestal zo.

Nu heb ik met dit blog ook een beetje een haat-liefdeverhouding. De oplettende lezer heeft gemerkt dat er na de zomer ietwat de klad gekomen is in de berichtgeving. Dat klopt. Direct na onze Malawi reis vond ik dat ik eigenlijk niets zinnigs meer te melden had.
Alles viel in het niet bij wat ik had ervaren in Afrika en vooral erna in mijn gedachten.
Dat blijft nog wel een beetje hangen, maar ondertussen heb ik dat ook weer weten te relativeren. Of dat nu zo handig is weet ik niet; daar komt de tweeslachtigheid weer om de hoek kijken.

De eeuwige nuance, de balans, het dilemma. Ik heb niet zoveel met radicaal, zwart-wit, alles of niets. Maar soms denk ik wel eens; wat zou dat heerlijk zijn. Niet altijd De Afweging. Nee, gewoon klatsboem. Daar zal die haat & liefde ook wel vandaan komen; als je alles van twee kanten bekijkt waardeer je het maar zie je er misschien ook direct de nadelen van.

Ondertussen wordt het erg laat zie ik rechtsonder in mijn beeldscherm. Ik kom tijdens het bladeren in een woordenboek nog op een leuk idee. Dat komt morgen wel.
Of de dag erna.
Trusten.

Welke vind jij mooi?

2006-09-16T14:14:00.000+02:00

Veranderingen zijn vaak goed en soms jammer.
Onder de categorie -jammer- valt voor mij de verandering van de brievenbussen van de PPT. Nee, dat heet al làng geen PTT meer. Dat weet ik ook wel. En dat is ook al jammer. TNT, dat is het. En met TNT kwam het oranje. Geeft ook niet.
Maar dat de brievenbus eerst omgevormd wordt tot een rood modern ding, en daarna oranje wordt, dat gaat mij toch wat aan mijn nostalgische hart.

Kijk, kaas is geel, de lucht is blauw, gras is groen en een brievenbus is rood.*) Dat zijn zo van die fijne zekerheden in het leven. Over veel dingen moet je nadenken, dààrover niet. Wat de brievenbus betreft is deze tijd voorbij. En elke keer als ik een kaartje of een brief post vind ik het toch een beetje jammer.

De eerste confrontatie met de oranje bus, was samen met Anneli (6) en Jasmijn(bijna 4). Ik foeterde hardop over de nieuwe brievenbus-kleur. En dat ze altijd rood waren en veel mooier. De keer brieven-posten daarna werd de boodschap fijntjes herhaald door mijn meiden: "Vroeger was 'ie rood hè mamma? En deze is niet leuk." Tja. Dat heb ik toch maar weer een beetje gesust in het kader van -wees tevreden met wat je hebt-, dat dan toch ook wel weer.

*) Geitenkaas is trouwens wit, de lucht is soms ook oranje, gras is wel eens bruin en de brievenbus...nou ja, daarover nu even genoeg.

Zeep & Zo

2006-09-09T20:51:00.000+02:00

Om de boel nog wat op te vrolijken een leuke link.
Naar Lush, een zeep, crème en badbruisbollen-club die alles vers maakt. Dierproefvrij enzo, helemaal verantwoord.
Kijk maar es: www.lush.nl
Bovenstaand plaatje is dus geen gebakje, maar een zeepje!

Twee buurvrouwen twee thee

2006-09-09T20:36:00.000+02:00

Met een stapeltje Basboesa verdeeld over twee voormalige ijsbakjes èn twee keer het recept, toog ik gisteren naar de buurvrouwen hier vlakbij.
Twee keer werd ik (en mijn meiden) binnen gevraagd en twee keer dronk ik thee met een tot dan toe nog redelijk onbekende vrouw.
Bij buurvrouw 1 was het erg gezellig en zij bleek ook christen te zijn, net als ik. Bij buurvrouw 2 was het ook erg gezellig en we praten verder over cultuur, christendom en islam en de baby die zij verwacht. Ik zag een hele stapel foto's van haar Marokkaanse bruiloft inclusief prachtige jurken en met henna versierde handen.
Los van alle gespreksonderwerpen was het vooral bijzonder om elkaar eens even rustig te spreken. Te weten, wij hebben echt kennisgemaakt met elkaar. Met buurvrouw twee staat de afspraak om dit nog eens vaker te doen; onze kinderen spelen met elkaar, dat "loopt" dus vanzelf al wat makkelijker.

Bak ook eens iets, breng het naar een buurvrouw en zie wat er van komt!

Veiling voor meisjeshuis Malawi!

2006-09-08T13:39:00.000+02:00

Kijk even op www.meisjeshuismalawi.blogspot.com en doe mee aan de veiling!
Er zijn allerlei bijzondere artikelen uit Malawi waar je op kunt bieden. Hoort, zegt het voort!
Alles wijst zich vanzelf als je de site hebt bekeken.

En: elke euro die je hieraan besteedt gaat naar het Meisjeshuis in Malawi de onkosten hebben wij zelf gedekt. Super warm aanbevolen!!!

Basboesa en verbondenheid

2006-09-08T11:45:00.000+02:00

Onlangs sprak ik op de buurt-BBQ een buurvrouw met Marokkaanse roots en een buurvrouw die in Portugal is geboren en getrouwd is met een Egyptische man. Dat leverde een gesprek op over religie, opvoeding van kinderen en....eten!

Eten is een mooie verbindende factor die dwars door alle culturen heen gaat. Iedereen eet immers en/of kookt. Op een gegeven moment kwam Basboesa ter sprake, het recept van deze zoete Marokkaanse heerlijkheid zal ik zo uit de doeken doen. "Oh, Basboesa, en heb jij het recept?" Vervolgens wisselden we allerlei varianten uit. En natuurlijk beloofde ik het recept en een stuk Basboesa als ik het weer eens zou maken.

Ik vond het een bijzondere avond mede door de gesprekken met deze vrouwen. En door het kijkje wat ik zo kreeg in hun leven en in o.a. de islamitische wereld. Ik voelde verbondenheid in plaats van verschillen. Hoera, verbonden door Basboesa!

Ingrediënten
1 perssinaasappel
250 g suiker
75 g garneeramandelen
125 g zachte boter of margarine
1 bakje Griekse yoghurt (150 g)
1 zakje vanillesuiker
150 g griesmeel
2 theelepels bakpoeder
1 eetlepel boter om in te vetten

Materialen
Ovenschaal ca. 20x30 cm.

Voorbereiden
Oven voorverwarmen op 200 °C of gasovenstand 4. Sinaasappel schoonboenen en oranje schil er dun afraspen. Sinaasappel uitpersen. In pan 125 g suiker met 1/2 dl water, 3 eetlepels sinaasappelsap en helft van sinaasappelrasp aan de kook brengen. Suiker al roerend laten smelten en ca. 4 minuten inkoken tot vloeibare siroop. Overschenken in kom en laten afkoelen.

Bereiden
In droge koekenpan amandelen lichtbruin roosteren. Laten afkoelen en fijnhakken. In kom boter, yoghurt, suiker en vanillesuiker in ca. 5 minuten licht en schuimig kloppen. Amandelen, griesmeel, rest van sinaasappelrasp en bakpoeder erdoor spatelen. Bakvorm invetten en beslag erin scheppen. Bovenkant gladstrijken. Cake in midden van oven in ca. 30 minuten goudbruin en gaar bakken. Koude siroop erover schenken. Cake laten afkoelen en in ruitjes snijden. Lekker met geklopte room.

Tip
Basboesa smaakt de volgende dag nog lekkerder, wanneer alle smaken goed zijn ingetrokken.
(met dank aan Albert Heijn www.ah.nl)

Stenen stapelen

2006-09-06T18:25:00.000+02:00

Er gebeurd zoveel dat ik niet meer weet waar ik over zal schrijven.
En dan wordt het dus stil.
Malawi zingt nog door in mijn gedachten, alle indrukken, mensen, het land.

Maar nu vraagt iets anders mijn aandacht.
Nadat mijn vader zijn been brak; dat gaat weer heel goed gelukkig, brak mijn moeder haar geest. Ze is nu opgenomen en dat is tegelijk een rustig en een afschuwelijk idee. Vanuit mijn oorspronkelijke vak weet ik ongeveer hoe het gaat in psychiatrieland.

Soms schijnt daar ook gewoon de zon en waait er een frisse wind. Maar even zo vaak regent het spaghetti of dropslierten. Slaat dit nergens meer op? Dat klopt. Zo gaat het in je hoofd als al je gedachten op losse schroeven staan.
Ik hoop en bid dat mijn moeder weer snel de weg terug vindt. Dat haar gedachten weer vaste grond vinden. Dat we elkaar weer kunnen begroeten en spreken en dat we daar allebei hetzelfde bij beleven. Allebei in de realiteit.

Ik stapel stenen.
Stenen van verdriet en
stenen van vreugde.

Ik bouw een muur.
En nog één, nog één
het wordt een huis.

Het huis geeft mijn leven weer.
Er zijn donkere en lichte hoeken,
ruwe en gladde stenen.
En gelukkig;
als de zon schijnt
wordt er altijd minstens één muur warm.

Zo stapel ik door,
het is
nog lang niet af.
En nu valt het stapelen even zwaar.
Dat heb je soms.

Long time no see

2006-08-16T16:52:00.000+02:00

We zijn weer terug uit Afrika, Malawi. Op de foto, die door Jasmijn is gemaakt, zie je mij en Anneli elkaar een lange fotokus geven. "Jaschmian sschieet je op?" We zijn daar in Zomba, halverwege op een flinke berg.

Voor de kijkbuiskinderen die mee hebben gelezen op www.mijsen.blogspot.com heb ik niet zoveel nieuws meer te melden. Behalve dat het hier in Nederland toch weer even wennen is. Aan van alles. Ik droom nog veel over Afrika en soms ook in het Engels. En ik denk nog verder over armoede en wat je er nu wel of juist niet aan zou moeten doen. En hoe. Weet jij het?
Ik niet. Althans, niet helemaal precies. Maar goed, het kan geen kwaad om iets niet te weten of er nog niet over uitgedacht te zijn.

Waar ik voor wil waken is het gevoel dat alles in Nederland er niet toe doet. Vergeleken met...daar. Dat klopt namelijk niet. Er is zonder ergens iets aan af te willen doen, toch zoiets als "dingen in hun perspectief zien." Dat perspectief moet ik weer even vinden.
Komt wel weer. Als ik mijn basisverontwaardiging over armoede maar niet kwijt raak. Maar dat zal wel niet.

Embrassa op reis

2006-07-22T09:05:00.000+02:00

Zo.
Nog even.
De laatste voorbereidingen en dan vliegen we zondagavond weg.
Naar Malawi.
Hond is goed onderdak.
Huis wordt bewoond, dat is ook fijn.
En Embrassa gaat dus op vakantie.
Ondertussen is ons reisverslag (als het allemaal wil lukken) te lezen op www.mijsen.blogspot.com
Tot over een paar weken!

Feest!

2006-07-18T19:04:00.000+02:00

Ja, het is JA, ik heb een nieuwe baan!
Vandaag tweede gesprek en 's middags gehoord dat het doorgaat!
Erg gaaf en een mooie nieuwe kans.
Aan de slag bij de afdeling Preventie & Innovatie, bij mijn huidige werkgever.
Wat heerlijk dat de procedure klaar is.
En dat ik met deze wetenschap op vakantie kan!
Joepie.

Zo dus...

2006-07-18T18:49:00.000+02:00

De achterkant, de voorkant, tegen de zon in, detail, het hele plaatje: dit lijkt mij voldoende beeld geven van mijn laatste henna-actie!
En ter geruststelling ook nog een foto wat meer in de schaduw: dan valt het vuurtoren effect wel mee. Paar gisteren gemaakt en een paar vandaag. Die laatste is van gisterenavond: lekker moe, aan het eind van de dag!

Rood

2006-07-16T18:09:00.000+02:00

Kort even de uitslag van de laatste haarverf-actie: 't is rood geworden.
Wel een mooi donkerig rood. Met hier en daar vlammende draadjes oranje (de grijze haren).
Zelf heb ik toch vaak het idee dat ik licht geef na zo'n hennabeurt. Maar ik heb er nog niemand wat over horen zeggen.
Dat kan trouwens van alles betekenen ;-)
Anyway, ik kan er weer even tegen.

Henna

2006-07-14T20:18:00.000+02:00

Als je wat ouder wordt, kun je twee dingen doen.
Je wordt grijs of je gaat aan de haarverf.
-Wat ouder- is in deze een rekbaar begrip; de één wordt koud na de pubertijd grijs en de ander zit nog met prachtig bruin haar aan de bejaardenbingo op haar 80ste.

Zelf zit ik er tussenin; met mijn 37 jaren begint het grijze haar het bruine al aardig te verdringen. Henna is al jaren mijn maatje: milieuvriendelijk (de meeste soorten), goed en goedkoop. Henna is groen poeder van de Lawsonia inermis, de hennastruik. Aangemaakt met water breng je het aan op je haar. Een soort groene spinazie, type Olvarit, heb je dan op je hoofd.

Op dit moment zit ik ook weer met zo'n fijne pasta in mijn haren. Ben benieuwd hoe het wordt. Dat is namelijk elke keer weer een verrassing...
Meer over henna, hier.

Puur natuur

2006-07-08T15:10:00.000+02:00

Boodschappen doen en koken is soms sloeberen* als je krap bij kas zit. Een andere keer kan het weer eens wat ruimer. Dat is fijn. Er zijn van die producten die in de sloeber uitvoering best aardig zijn, maar in de iets chiquere variant al snel iets brilliants over zich hebben.

Neem olijfolie. Had je een jaar of tien terug nog twee flesjes om uit te kiezen -overginds wel prettig voor de twijfelaars onder ons- nu zijn het er al snel twintig. Meestal koop ik de net-niet-sloeber-variant. Vandaag heb ik mij laten verleiden tot de aankoop van een blitse variant! En eigenlijk is er niks blits' aan, dat is het mooie. Er zit zo'n Grolsch bierflesdopje bij. Zo'n floepdop. Die moet je er zelf nog opzetten nadat je het tijdelijke dopje zorgvuldig hebt verwijderd.

Zorgvuldig. De olie is tenslotte ook zorgvuldig gemaakt. Tenminste, dat hoop ik want bijna het hele etiket is in het Italiaans beschreven. Koude persing, geen kunstmatige toevoegingen, dat werk. Op www.farchioni.com staat er een heel verhaal over.

Olio Extra Vergine di Oliva non filtrato, di colore verde intenso e dal profumo caratteristico di olive appena frante, viene imbottigliato come esce dal frantoio. ('t Is groen, niet gefilterd en gaat direct van de pers in de fles- je vraagt je af wat je er anders mee zou moeten in de tussentijd-.)
Qualità molto adatta per tutti gli usi di cucina. (Eh...'t is geweldige olie en je kunt het overal voor gebruiken in de keuken.)

Een olie die je met een gerust hart over de sla kan gieten. Of waar je een broodje in kan dopen (doe ik nooit maar goed het kán). Morgen ga ik krieltjes met schil, van die verse, in de oven gaar laten worden. Met kruiden, op het laatst een beetje citroen en met deze olijfolie.
Puur natuur olie. Wordt vast lekker.

*Even voor de goede orde: met wat ik sloeberen noem zou de gemiddelde bewoner van deze wereld graag genoegen nemen! Dat ik dat wel even goed voor ogen blijf houden.

Blij

2006-07-07T13:49:00.000+02:00

Soms gaat alles op zijn kop en dan weer terug.
Zo ook deze week.
Nog teleurgesteld over de sollicitatie die niet doorging, kreeg ik gisteren het bericht dat ik tóch kon solliciteren op die leuke baan. De laatste kandidaat was toch afgewezen in tweede instantie.

Ik ben blij. Het voelde wel even gek. Zo'n heen-en-weer gevoel.
Maar tijd voor daden: mijn brief nog een paar keer doorlezen en hup, de deur uit!
Spannend wat er uit zal komen. Ik hoop die leuke baan. Dat dat mijn nieuwe plek wordt.

Het buitenste buitenbos

2006-07-05T08:21:00.000+02:00

Het doet zeer.
En nu wil ik even onder de tafel zitten.
Naar het buitenste buitenbos.
Even weg.
Ineens had ik zicht op een leuke baan.
Binnen de organisatie waar ik nu werk.
En ik had de indruk dat er nog ruimte was om te solliciteren.
Daar had ik mij dus op ingesteld.
Maar die ruimte bleek er gisteren helemaal niet te zijn.
TELLEURSTELLING!
En het was ook nog warm en ik ben ook net ongesteld geworden.
En onderweg naar huis moest ik er steeds van huilen.
Van de ontgoocheling.
Zo.

Dan ga ik hier nu even onder de tafel zitten mokken.
...................................................................
...................................................................
...................................................................

En dan kom ik er weer onder vandaan.
Op naar het volgende avontuur?

foto's

2006-06-30T03:24:00.000+02:00

Zo langzamerhand zijn er steeds meer foto's op internet te vinden die je zomaar kunt gebruiken. Om je blog mee op te leuken, een stuk tekst mee te illustreren of gewoon omdat je het een mooi plaatje vindt. Eén van de adressen: www. aarinfreephoto.com
Leuk hè? Van plaatjes kun je heel blij worden.

Over

2006-06-26T05:28:00.000+02:00

Over. De oranje wuppies, mutsen en toeters kunnen weer in de kast. Het is over voor het Nederlands elftal. Of eigenlijk het Nederlands tweeëntwintigtal of zoiets. Er is een hele club oranjespelers naar Duitsland vertrokken tenslotte. Hard gevochten in een (toch wel erg vreemde wedstrijd, met een idioot aantal gele en rode kaarten) tegen Portugal, en het mocht niet baten. Over dus. Dat deed mij denken aan één van mijn favoriete liedjes van Simon en Garfunkel. Dat heet -Overs-.

Why don't we stop fooling ourselves?
The game is over, over, over

En dan houdt de associatie gelijk weer op. Want over gaat niet over voetbal maar over de liefde. Een niet zo gelukkige in dit geval. Dat gaat zo in liedjes.

No good times, no bad times
There's no times at all
Just The New York Times
Sitting on the windowsill
Near the flowers
We might as well be apart
It hardly matters
We sleep separately
And drop a smile passing in the hall
But there's no laughs left
'Cause we laughed them all
And we laughed them all
In a very short time
Time
Is tapping on my forehead
Hanging from my mirror
Rattling the teacups
And I wonder
How long can I delay?
We're just a habit
Like Saccharin
And I'm habitually feelin' kinda blue
But each time I try on
The thought of leaving you
I stop
I stop and think it over

Je moet de muziek er natuurlijk bij horen. Maar goed, ondanks voetbal en liefdes-kommer-en-kwel gaat het leven weer gewoon door. En da's ook wel een lekker idee. Gaan we weer verder met waar het eigenlijk om gaat; omzien naar elkaar bijvoorbeeld. Ondertussen mag je er natuurlijk nog best even van balen. Blijft jammer. 't Is toch rot. Het had leuk geweest als... het nog niet over was. Toch?

Meisje van drie en half

2006-06-23T13:22:00.000+02:00

Samen laten we de hond uit.
Mag ik mee op mijn fiets, mamma?
Ja, dat mag.
Halverwege de rit vliegt ze in haar enthousiasme uit de bocht.
Pijn en tranen en hup weer verder, op de fiets.
Ik kijk naar haar blote beentjes en zie hoe de spieren onder haar huid bewegen bij elke keer dat ze op de trappers duwt met haar voeten.
Heerlijke bruine beentjes. En gezond! Dit hele lijfje doet het!
Vol overgave wordt er gefietst, gespeeld en geleeft.

Eerst zonder de fles, toen zonder hulp zelf eten.
Nu -en dat duurde even- zonder luier!
Straks zonder zijwieltjes, met zelf oversteken en dan nog een tijdje verder: helemaal zonder hulp van pappa of mamma.
We blijven hoor, je kunt een beroep op ons doen meisje.
Maar je mag het alleen doen.
Want dat kan je vast heel goed straks.

Ik vind jouw dapper. Je kletst zo gezellig.
Je bent prachtig, je straalt.
Mamma houdt héél veel van jou.
Lief meisje van drie en half.

Citaat van de dag

2006-06-22T17:06:00.000+02:00

Practice what you preach.

van: een reclame op de radio, door een hogeschool met een bedrijfskunde opleiding.

Het wonder dat de sterren uiteen houdt

2006-06-21T17:09:00.000+02:00

De film -In her shoes- al gezien? Is al een tijdje uit op DVD. Over twee zussen die elkaars tegenpolen zijn met alle gevolgen van dien en tegelijkertijd ook een gezamenlijke geschiedenis hebben. Ergens aan het eind van de film wordt een gedicht voorgelezen van E.E.Cummings.

Met name een aantal zinnen spraken mij aan en ik dacht; ik ga eens op zoek naar deze dichter. Hij schreef regelmatig met opzet zonder hoofdletters en met onverwachte interpunctie. Als je zijn gedichten hardop leest hoor je hoe hij ze bedoeld heeft. Ik schrijf het gedicht zoals het -denk ik- bedoeld is. Maar laat dat je niet weerhouden om deze even hardop te lezen.

I carry your heart with me

I carry your heart with me,
I carry it in my heart.
I am never without it,
anywhere I go you go, my dear.
And whatever is done by only me
is your doing, my darling.

I fear no fate ,
for you are my fate, my sweet.
I want no world,
for beautiful, you are my world, my true.
And it's you are, whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you.

Here is the deepest secret nobody knows,
here is the root of the root,
and the bud of the bud,
and the sky of the sky
of a tree called life,
which grows higher than soul can hope or mind can hide.
And this is the wonder that's keeping the stars apart;
I carry your heart, I carry it
in my heart.

Ik draag jou hart bij mij

Ik draag jou hart bij mij,
altijd, waar ik ook ga,jij gaat mee.
En wat ik alleen doe is jouw beslissing, mijn schat.

Ik vrees mijn lot niet,
want jij bent mij lot.
Ik hoef de wereld niet,
want jij bent mijn wereld.

Hier is het diepste geheim
dat niemand kent.
De basis van de wortel,
de kiem van de knop,
de top van de kruin
van de boom des levens,
die hoger groeit dan de ziel hoopt,
en de geest kan verbergen.
Het wonder dat de sterren uiteen houdt;

Ik draag jouw hart, ik draag het
in mijn hart.

voor Rico

Zomer!

2006-06-21T09:33:00.000+02:00

Vandaag begint de zomer om 14.26 uur precies!
De zomer duurt dit jaar tot en met 23 september.
Vandaag is ook de langste dag van het jaar.
De dag duurt 16 uur en 45 minuten van 5:19 uur tot 22:04 uur.
En zo is dat. En je kunt het allemaal nalezen van nutatie tot astronomische seizoensindelingen op de website van het KNMI.

Nutatie*) of niet: nu regent het hier in Almere.
Maar gelukkig is er ook nog zon belooft. Op de fiets, in de zon!

*) nutatie: periodieke verandering van de stand van de aardas, hoofdzakelijk door aantrekkingskracht van de maan.

WK enzo

2006-06-21T09:26:00.000+02:00

Deze stond gisteren in de Volkskrant,
(klik op de strip) van Peter de Wit. Erg grappig.
Enne...hoewel ik niet oranje ben -down there-, ik ga wél kijken vanavond!

Verjaardagskluns

2006-06-18T08:00:00.000+02:00

De hoop dat het ooit nog goed komt, ben ik zo langzamerhand aan het opgeven: ik ben een verjaardagskluns. Ik kan wel zeggen, mijn lief denkt er ook niet aan, maar dat is een flauwe afleidingsmanoeuvre van wat ik zelf onder ogen moet zien. De harde werkelijkheid: om de haverklap vergeet ik verjaardagen. Sturen anderen zeer attent (op tijd) een kaartje, ik stuur helemaal niks of veel te laat iets op. De uitvinding van de e-card heeft mij nog wel eens gered, maar ook die mogelijkheid laat ik wel eens volledig achterwege.

Dan hang je toch een verjaardagskalender op de wc, net als bijna alle andere 16 miljoen Nederlanders? Ja. Helpt ook niet. Maakt alleen maar pijnlijk duidelijk wie ik nu weer vergeten ben. Ongeveer een week van tevoren denk ik: Hé binnenkort is die-en-die jarig, laat ik even een kaart sturen. En dan na anderhalve week denk ik: Hé die verjaardag was gisteren...

Zijn er nog verzachtende omstandigheden aan te voeren? Mmmm misschien. Op 10 juni waren Rico en ik 13 jaar getrouwd. Dat is mooi, leuk en een duidelijk -moment-. De avond er voor, in bed, nog wat de dag doorkletsend constateerden we dit heugelijke feit: Ja morgen, dan is het alweer 13 jaar geleden!
Rico ging op de 10e naar zijn werk en ik ging wat aanrommelen in en rond het huis. Ineens was het twaalf uur 's middags en ik dacht: Oh, vergeten Rico te feliciteren! Conclusie: zelfs elkaar vergeten we wel eens. Gelukkig zijn we nog nooit de verjaardag van onze meiden vergeten; dat zou wel het toppunt zijn.

O,ja nog een verzachtende omstandigheid (hoop ik): volgens mij maak ik heel aardige cadeautjes. Dus àls ik er aan denk, en ik kom op je verjaardag, dàn neem ik iets leuks voor je mee.

Weest Optimistisch

2006-06-16T15:03:00.000+02:00

Optimistisch.nl is een initiatief van een aantal mensen uit de communicatie wereld.
Het doel van dit initiatief is tweeledig:

Aandacht voor positieve ontwikkelingen en gebeurtenissen in de nederlandse samenleving en economie als tegenwicht tegen een dominante focus op somberheid;
discussie op gang brengen over het belang van een optimistische en positieve (levens)houding van mensen, bedrijven en organisaties.

En ik vind het vooral een leuk initiatief, een keer een positief geluid. En er staan leuke links op hun site. www.optimistisch.nl

Doe lief

2006-06-15T22:28:00.000+02:00

Leuk initiatief: www.doelief.nl
Zorgen voor een glimlach, iets positiefs.

Samenhuizen

2006-06-15T20:17:00.000+02:00

In België heet het -samenhuizen-, in engelstalige landen heet het -co-housing- en bij ons heet het -gemeenschappelijk wonen-. En daar denken we over na, daar denk ik over na. Gevoed door vrienden, gevoed door een heel goede ervaring in mijn studententijd, gevoed door de bijbel. Zo vormen zich gedachten en ideeën. Voor een plek met meer gezinnen, stellen en singles. En plek voor mensen die tijdelijk willen -meewonen- omdat het even niet zo goed met hen gaat of omdat helemaal alleen wonen nog een te grote stap is.

Als je erover nadenkt word je blij. En het is ook wel een beetje eng. Want je weet wat je hebt en niet wat je krijgt. Ik hoop op meer mensen die mee willen in het denken en straks het doen. En ik hoop op nog veel vruchtbare gesprekken. Terwijl ik nadenk over een plek waar het heel natuurlijk is om elkaar tegen te komen met een kop koffie, een praatje, samen eten. Waar samen-zijn een veilige basis is maar geen beknellende jas. Een open kring. Daar denk ik over na.

Prachtig lied

2006-06-13T01:43:00.000+02:00

Laat het huis gevuld zijn
met wierook van aanbidding.
Laat het huis gevuld zijn
met de wolk van mijn Geest.
Laat het huis gevuld zijn
met het brood van eeuwig leven.
Laat het huis gevuld zijn
met mijn geur.

Want Ik wil komen met mijn Geest
en doorwaaien heel het huis.
Ik wil het maken tot een tempel
waar Ik woon.
Laat mijn leven in je zijn,
Ik maak je heilig, puur en rein.
Laat het levend water stromen
door je heen.

Laat het huis bekleed zijn
met kleden van fijn linnen.
Laat het huis bekleed zijn
met gerechtigheid en trouw.
Laat het huis gekleurd zijn
door het bloed van uw Zoon Jezus.
Laat het huis gereinigd zijn
en schoon.

Want U wilt komen met uw Geest
en doorwaaien heel het huis.
U wilt het maken tot een tempel
waar U woont.
Laat uw leven in ons zijn,
maak ons heilig puur en rein.
Laat het levend water stromen
door ons heen.

Heer, wij roepen tot U:
'Kom opnieuw met uw vuur.'
Wij verlangen naar echtheid;
bewerk het diep in ons hart.

Heer, wees welkom met uw Geest
en doorwaai nu heel het huis.
Kom en maak het tot een tempel
waar U woont.
Laat uw leven in ons zijn,
maak ons heilig, puur en rein.
Laat het levend water stromen
door ons heen.

Copyrights: Tekst & muziek: Gerard van der Toorn.
© Unisong Music Publishers t/a Samuel Music.

Bank met middenstip

2006-06-10T09:36:00.000+02:00

Een bijzonder ludieke actie van IKEA: een groene hoes voor de KLIPPAN mét middenstip! Hij kost €50,= en hoe verder Nederland komt in de WK -competitie hoe goedkoper de hoes wordt. Bij een finale plaats kost de hoes nog maar €1,=.

Dan denk je als echte Hollander toch even: waar doen ze dat van? De mannen en vrouwen van IKEA? Aan de bank is niks Nederlands te bekennen natuurlijk. Dus in alle landen die meedoen aan het WK en een IKEA vestiging hebben, kan deze hoes verkocht worden. Enne...die komen natuurlijk nooit allemaal in de halve of hele finale. Tel uit je winst.

Ik hoop er op dat de hoes in Nederland op €1,= uitkomt. Weer eens in de finale zou toch wel erg leuk zijn!

Vertellen

2006-06-09T09:17:00.000+02:00

Van alles en nog wat heb ik te vertellen. Te veel om op te noemen.
So many stories- so little time.
In ieder geval een mooi plaatje wat ik tegen kwam toen ik een ander plaatje zocht. En er zat ook nog een heel aardige website aan vast! Van een meneer Holly Moors, Moors Magazine. Een kijkje waard!
Het kaartje is een manier voor Chinees sprekende mensen om Engels te leren. Hier staat dus -mond- in het Chinees. Dat is nog eens een karakter wat je kunt onthouden.
Misschien kom ik vandaag nog even terug, om iets te delen van wat er in mij leeft.

En zo heet ze

2006-05-31T19:45:00.000+02:00

Met een Chinese en Taiwanese dochter kunnen we er natuurlijk niet omheen dat er nog eens een konijntje een Chinese naam krijgt.
Per vandaag voor elkaar: -Yen- gaat ze heten.
Yen, betekent "inktsteen" zo'n zwarte steen waar je met water inkt
mee kan maken. Met deze inkt worden dan Chinese karakters geschilderd. Deze naam is wel passend bij het donkere vachtje van deze dame.

Dit is ze

2006-05-31T19:43:00.000+02:00

Het plaatje bij het voorgaande verhaal.

Pedagogisch onverantwoord (?) maar wel leuk!

2006-05-31T17:54:00.000+02:00

Rico belt vanochtend van zijn werk.
"Ik zat te denken, ik vind het toch wel sneu voor de meiden dat alle konijntjes van het eerste nest dood zijn. Zullen we er anders een kleintje bij kopen? zegt Rico."
"Eh..tja...nee joh, we wachten wel tot die anderen groot zijn"
"Ja dat is waar. Okee".

Dan wordt het middag en het idee rijpt in mijn hoofd. We zijn over de eerste schrik heen. Jip komt niet meer terug maar het was wel erg gezellig zo'n konijntje binnen.
En of we er straks nu vier of vijf rond hebben lopen......
Nee, dit wordt te gek.
En dan denken de meiden dat je een dood dier zo voor een ander in kunt ruilen!
Wel, lief weer zo'n kleintje..
En zo gaat het nog even door.

Dan hak ik de knoop door. We gaan een ren bouwen naast het buitenhok. Plek zat voor vijf konijnen. Bovendien leven ze graag in een groep. En na drie dode konijntjes zijn we toe aan een leuk levend beestje. Wat groot genoeg is om zelf te eten en te drinken. We fietsen naar de dierenwinkel! Onverantwoord of niet, huppekee. We gaan er goed voor zorgen en dat is het belangrijkste.

Rico belt als we net thuis zijn van de dierenwinkel.
"Ik heb toch een konijntje gekocht."
"O, ik had er tussen de middag ook bijna één gekocht!"
Oeps, bijna twee erbij!

Natuurlijk zijn Anneli en Jasmijn blij. En we hebben het ook nog even over Jip. Als we thuis zijn kijken we nog een keer in zijn doosje. Ze zijn erg geïnteresseerd in dit kleine dode lijfje van Jip. Laten we hem morgen maar begraven.

Jip is dood

2006-05-31T09:02:00.000+02:00

Anneli zegt dat Jip raar op zijn zij ligt in het hok.
Maar zijn oogje is wel open.
Tegen beter weten in zeg ik dat konijntjes wel eens op hun zij liggen, met hun oogjes open.
We lopen naar beneden (ik denk: Anneli heeft dat feilloos gezien natuurlijk dat er iets mis is) en daar ligt Jip.
Op zijn zij met zijn oogje open. Dood. Zielig is het. En zo jammer.

We dachten dat hij het wel zou redden nu. Anneli moet huilen en ik ook. En Jasmijn doet mee maar ik hoor aan haar huilen dat ze niet helemaal voelt waarom. Rico troost zijn vrouwen en vraagt of ik alsjeblieft niet aan het nieuwe nest wil zitten. Ik versta dat als: als die maar blijven leven. Dat hopen we natuurlijk. En met de nieuwe konijntjes gaat het goed.

Duizend vragen schieten door mijn hoofd. Had ik dit of dat wel of niet moeten doen? Hadden we überhaupt wel met Jip aan de gang moeten gaan of hadden we hem gelijk dood moeten laten gaan? Ik weet het niet. Het is zoals het is.

Misschien kunnen we dat nieuwe bruine konijntje gewoon Jip noemen, zegt Anneli. Nee meisje, zo gaat dat niet. Jip blijft niet bij ons als we een ander konijntje -Jip- noemen. Jip is dood.

Visdraad

2006-05-30T19:54:00.000+02:00

Sinds kort heb ik een visdraadje. Een verbindingslijntje tussen God en mij. Niet omdat ik zo geweldig ben; nee, omdat God zo geweldig is! En omdat Hij bijzondere mensen geeft die je daar af en toe aan herinneren. Het draadje is er trouwens al héél lang. Kijk maar eens in Psalm 139 .
Om het te onthouden is het beeld van zo'n doorzichtig lijntje wel handig. Een "Miracle" draadje.

Toch alvast maar wel

2006-05-29T19:26:00.000+02:00

Natuurlijk zijn we hier weer een beetje in de ban van de nieuwe konijntjes. Het blijft leuk. Zeker omdat dit ècht de laatste keer was. Kon het niet laten om vast een paar namen te bedenken. Voor een wit en een bruin konijntje ligt het wat voor de hand: het worden NIJNTJE en NINA!
En als het nu twee konijnenmannen zijn? Dan hebben ze gewoon pech. Of geluk.
We zien het wel. Leve Dick Bruna met zijn mooie plaatjes en ideeën.

Wat zie ik daar???

2006-05-28T17:46:00.000+02:00

Een piepklein konijnenneusje.
Een hoop mamma-konijnenhaar.
Beetje stro.
Een tweede nestje.
Met twee konijntjes van nu vier dagen oud.
Een witte en een bruine.
Pappa konijn had het dus toch nog even heel snel geregeld nadat het eerste nestje was geboren. En onze Snuffie blijkt toch een prima konijnenmoeder. Wordt vervolgd.

Samen

2006-05-28T15:33:00.000+02:00

Wat is het gaaf om samen te leven met mensen die ook God erkennen in hun leven en Jezus willen volgen. Het betekent dat je voor elkaar kiest ook al denk, voel en vind je niet allemaal hetzelfde. Je hoort bij elkaar en zoekt zo goed mogelijk samen je weg in het ontdekken van God, het uitleven van wat je gelooft en het omgaan met elkaar.
Dan ben je volledig mens: je bent zoals je bent en je groeit naar zoals je bedoeld bent.
Door uit te delen wie jij bent en wat jij ontvangen hebt. En door te ontvangen wat een ander aan jou wil geven. Met de geweldige belofte van God die in zijn naam besloten ligt.

Toen antwoordde God hem: "Ik ben die er zijn zal."
"En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld."

(genesis 3 en matteüs 28)

Mooi en Lief

2006-05-24T10:21:00.000+02:00

Vandaag weer iets moois. Iets waar je blij van wordt. Ik zorg een ochtendje voor Merle. Meisje Merle met spikkeltjes. Ze is nog een echte baby. Ze heeft de waterpokken. Gelukkig heeft ze er nu niet zoveel last van. Ze slaapt heerlijk na een flesje. Wat een rust gaat er van zo'n slapend meidje uit. Kusje.

Kanker

2006-05-22T20:31:00.000+02:00

Ga op weg en verkondig: “Het koninkrijk van de hemel is nabij.” Genees zieken, wek doden op, maak mensen die aan huidvraat lijden rein en drijf demonen uit. Om niet hebben jullie ontvangen, om niet moeten jullie geven!

Soms komt er even te veel lijden op je pad. Nu komt het niet eens op mijn eigen persoonlijke aan-mijn-eigen-lijf pad. Dat niet. Wel is er een familielid van mij ineens geconfronteerd met de mededeling: het is kwaadaardig en er is niks meer aan te doen.

Hij werd veracht, door mensen gemeden, hij was een man die het lijden kende en met ziekte vertrouwd was, een man die zijn gelaat voor ons verborg, veracht, door ons verguisd en geminacht.

En dat brengt al die anderen weer in mijn gedachten. Een nicht van Rico: overleden aan kanker. Een vriend had kanker en is er gelukkig nog; weer helemaal ok. Een vriendin had kanker, en is er gelukkig ook nog. Ook ok. Maar het verloopt lang niet altijd ok. En de kans dat je een keer aan de beurt bent is aanwezig.

Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam.

Kanker. Wat een rot woord is het. Er wordt mee gescholden, het wordt zachtjes gefluisterd, het wordt geschreeuwd. Het is een lelijk, hard woord. En het staat voor een lelijk, hard proces wat zomaar zijn gang kan gaan in je lijf.

Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing.

Gisteren kreeg ik een boek van mijn schoonzus. "Komt er een vrouw bij de dokter", van Kluun. Nog nooit van gehoord, behalve dat ik er onlangs iets over had gelezen op haar blog . Over een man die zijn vrouw verliest aan kanker. Een boek waarin je wil doorlezen ook al doet het zeer.

Na het lijden dat hij moest doorstaan, zag hij het licht zag hij het licht en werd met kennis verzadigd.

Ik heb even getwijfeld of ik het wel wilde lezen. Toen ik vijf jaar in een algemeen ziekenhuis werkte heb ik genoeg gezien voor een heel leven. Iemand met een tumor in zijn hoofd, mensen die stierven aan longkanker. Of soms nog erger: mensen die horen dat ze zullen sterven aan longkanker. Afschuwelijk!

...omdat hij zijn leven prijsgaf aan de dood en zich tot de zondaars liet rekenen.
Hij droeg echter de schuld van velen en nam het voor zondaars op.

Waar is het geluk? Waarom lijden mensen? Zijn ze arm, kapot, verdrietig?
Wat kunnen we van God verwachten?
Zonder God zou het helemaal ondragelijk worden denk ik. Al blijven alle wijsheden en waarheden van God soms moeilijk te vatten als iemand dood gaat of ziek wordt. Of nog dichterbij, als je zelf ziek wordt. Aan de andere kant zijn er zat mensen die ondanks hun situatie van ziekte en pijn en de dood in het vooruitzicht, blijven vertrouwen op God. Die zich gedragen weten door Hem. Die weten dat Hij ook verdriet heeft. Zoals Beata.
Heb je dan altijd een antwoord, en nooit geen vragen meer? Nee, er blijven vragen en die mogen hardop gesteld worden! En verdriet is er. Keihard soms. Dat je aan je eindje bent. Radeloos. Ik ga dan terug naar de gene die mij heeft gemaakt. Naar wiens beeld ik ben geschapen. Met mijn vragen en met mijn helemaal-alles-ik.

Beeld van God, de onzichtbare, is hij, eerstgeborene van heel de schepping: in hem is alles geschapen, alles in de hemel en alles op aarde, het zichtbare en het onzichtbare, vorsten en heersers, machten en krachten, alles is door hem en voor hem geschapen. Hij bestaat vóór alles en alles bestaat in hem. Hij is het hoofd van het lichaam, de kerk. Oorsprong is hij, eerstgeborene van de doden, om in alles de eerste te zijn: in hem heeft heel de volheid willen wonen en door hem en voor hem alles met zich willen verzoenen, alles op aarde en alles in de hemel, door vrede te brengen met zijn bloed aan het kruis.

En ik hoop en bid dat kanker de deur van mijn geliefden en mijzelf voorbij gaat. Natuurlijk hoop je dat. En als dat niet zo is, dat we een manier vinden om er mee te leven en misschien mee te sterven.

Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.

(Matteüs 10, Jesaja 53, Kolossenzen1, Openbaringen 21)

Nieuwe schoenen Nieuw Blog

2006-05-19T20:49:00.000+02:00

Door het nieuwe deel van de stad gelopen vandaag met Anneli en Jasmijn.
We waaiden zowat uit ons hemd! Maar het bleef gelukkig droog. Naast èchte schoenen kocht ik nog deze espadrilles-slippers met een knipoog naar Marokko. Ben er blij mee.

En nog een nieuw Blog bij mijn links: Mooi Taki van Lianne. Het is al even geleden gestart, met een aanloopje zeg maar. Wil je weten wat Mooi Taki betekent, kijk dan even op www.mooitaki.blogspot.com

2e hands

2006-05-19T14:30:00.000+02:00

Op internet barst het van de handeltjes. Het perfecte hoofdkussen, blitse auto's, zelfgemaakte jam, je kunt het zo gek niet bedenken of het is te koop in één of ander www-winkeltje.
Maar nu! Rapapa, rapapa......een tweede hands IKEA marktplaats-achtige winkel op internet!
Geweldig! Er zijn blijkbaar meer van die doorgewinterde IKEA fans! En ook aardig als je wat zoekt van een serie IVAR bijvoorbeeld of BONDE (dit is even voor gevorderden) om je kast een beetje uit te bouwen. Of om iets te vinden wat uit de collectie is. Of...om je te verbazen wat er allemaal aangeboden wordt.

Hosta's in de ochtendzon

2006-05-17T13:42:00.000+02:00

Mooi hè?

Jip-Update

2006-05-17T13:31:00.000+02:00

Het gaat goed met Jip. Gisteren gaf ik hem een blaadje van de druivenplant.
En daar at hij een heel randje van af. En vandaag een stukje appel en een stukje brood.
Weer een stap verder dus. Naar een groot konijn.

Mamma Merel

2006-05-14T23:28:00.000+02:00

In de tuin werken is leuk als het gaat om plantjes planten of hier en daar een uitgebloeide bloem uithalen. Wat snoeiwerk, potjes opstapelen, de barbeque start klaar maken. Maar een door zevenblad overwoekerde kruidentuin helemaal rooien is een flinke klus. Niet echt leuk. De klus- die nu gelukkig klaar is- werd frank en vrij onderbroken door mamma merel. Ze at eerst zelf twee wormen op en pikte er toen nog zo'n acht op met haar snavel. Met de hele verzameling vloog ze naar haar nest - ergens bij de buren- en later kwam ze weer in ons braakliggende stukje tuin naar wormen zoeken. Wij hielden onze katten en hond op een afstandje natuurlijk. Wel wrang; onze katten zullen hoogstwaarschijnlijk wel één of twee van haar jongen verschalken als ze net uitvliegen... Daar denken we nog maar even niet aan.

Kiwi

2006-05-13T09:58:00.000+02:00

Vanmorgen keek ik even rond in de tuin en ineens zag ik knoppen in de kiwi zitten! De kiwi plant staat er nu een paar jaar, groeit goed maar heeft nog nooit gebloeid. Laat staan dat er kiwi's tevoorschijn kwamen. Ben erg benieuwd naar de bloemen. Het zou helemaal mooi zijn als er ook kiwi's aan de takken komen. Geduld en veel zon.

Kerk zijn

2006-05-10T15:36:00.000+02:00

Bovenstaand beeld van Jezus is van Kees de Kort en onderstaande tekst is van Rooms Katholieke Parochie Sint Martinus in Almere. Een tijdje terug had ik de tekst gevonden op de website van deze parochie. Hij geeft prachtig weer hoe je kerk zou kunnen zijn met elkaar. Verrijkend om zo nu en dan over je eigen kerkmuur heen te kijken!

Een poging om kerk te zijn
in het hart van de stad
met elkaar op weg
zoekend naar vormen
om mensen van nu te helpen geloven
dat het verhaal van God en de mensen
niet oud is maar fonkelnieuw
we doen dat door te vieren

Van zondag tot zondag
van feest tot feest
bij woord en water
brood en wijn
dat er hoop is en toekomst
vanwege de woorden en daden
van Jezus te leren

Steeds weer opnieuw
met het oor op Schrift en Traditie
en het oog op de wereld
welke weg mensen kunnen gaan
om zelf overeind te blijven
en anderen overeind te helpen
op weg naar
de stad van de vrede
te dienen

Elkaar te verplichten
te doen wat we zeggen
en te zeggen wat we doen
kiezend voor wie arm is
en geen helper heeft
ver af en dicht bij

Trip trip trip.....

2006-05-10T15:15:00.000+02:00

Eerst eten, dan even knuffelen, dan hééééélemaal uitrekken. En dan even rondlopen op de bank. Trip trip trip naar links en trip trip trip naar rechts. En dan weer slapen.
Jip is twee weken oud!
Gelukkig houdt Jip zichzelf warm en eet hij/zij alleen nog overdag. Vier keer in tegenstelling tot om de twee uur de eerste dagen. Super hè?

Jip kijkt

2006-05-07T16:49:00.000+02:00

Of Jip zo scherp (not) ziet als deze foto is weet ik niet. In ieder geval zijn gisterenavond zijn ogen open gegaan. En met één hand een konijntje in bedwang houden en met de ander een foto maken leverde vanochtend dit plaatje op. Hij wordt steeds meer een konijn maar is nog wel maatje Madurodam.

Karel Appel

2006-05-05T19:58:00.000+02:00

Karel Appel, Grito de libertad, 1948

Van de site van het Jeugdjournaal:

Karel Appel was een van de bekendste Nederlandse kunstenaars. Gisteren overleed hij, 85 jaar oud. Vooral door zijn schilderijen was ie bekend. Appel gebruikte veel kleuren door elkaar en smeerde dikke lagen verf op zijn verfdoek.Karel Appel was een van de bekendste Nederlandse kunstenaars. Gisteren overleed hij, 85 jaar oud.

Vooral door zijn schilderijen was ie bekend. Appel gebruikte veel kleuren door elkaar en smeerde dikke lagen verf op zijn verfdoek. Karel Appel overleed in de Zwitserse plaats Zurich waar hij woonde. Volgens kunstkenners was hij een van de grootste schilders van na de Tweede Wereldoorlog. Hij inspireerde veel andere kunstenaars door zijn werk. Niemand had ooit zulke schilderijen gemaakt als hij. Behalve veel schilderijen maakte hij ook vaak tekeningen en beelden.

En dan de quote van de dag,
van een Deense kunstkenner die reageert op de dood van
Karel Appel:

"Zoals wij in Denemarken zeggen:
-Er is een grote boom omgevallen-"

Op een mooie lentedag...

2006-05-05T10:35:00.000+02:00

Het is nu. Vrijdagmorgen op een mooie luie vakantiedag-ochtend. Het gaat goed met Jip en de meiden willen hem natuurlijk aaien en vasthouden. Dat mag; héél voorzichtig! Op een warm kussentje. We raken een beetje aan Jip gehecht. Het is een poepie.

Werken & Jip

2006-05-05T10:32:00.000+02:00

Dank aan mijn collega en kamermaatje Josie: zij maakte met haar mobiele telefoon deze twee foto's. Jip mee naar mijn werk, en een paar keer per dag krijgt hij/zij daar eten.

Het konijntje krijgt een naam...

2006-05-03T09:40:00.000+02:00

Prachtig portret

2006-05-03T09:30:00.000+02:00

Van de hand van onze kunstenaar Anneli (bekend van Taiwan tot Almere) deze prachtige tekening in krijt. Op de kast met schoolbordverf. Daar ontstaan soms de mooiste plaatjes op.

Konijntje III leeft nog!

2006-05-02T22:50:00.000+02:00

Vier dagen van kittenmelk, piepkleine spuitjes, er 's nachts twee keer uit, koffiemelk, bange momenten en tevredenheid. Ons konijntje leeft nog. Zijn vachtje groeit en zelf groeit hij ook. Alleen zit er nog erg weinig spek op zijn billen. Hij poept en piest, alles werkt gelukkig.

Vandaag heb ik hem mee naar mijn werk genomen. Dat kon niet anders; om de drie uur heeft hij een warme kruik of kersenpittenkussen nodig. En eten natuurlijk. Het ging goed.
Vanochtend een nare start: hij had vannacht geen eten gehad. Ik had gelezen dat dat eigenlijk niet hoeft. Wèl een warme kruik twee keer, maar geen eten. Vanochtend zat er bijna geen leven meer in. Slap lijfje, hij wilde bijna niks drinken. Na toch wat drinken knapte hij de uren erna gelukkig op.

Vandaag kwam per post de super melk die we nu mixen met kittenmelk vervanger. Nu krijgt hij dus (eindelijk) melk die heel veel lijkt op konijnenmamma-melk. Een aardige mevrouw uit Almelo verkoopt deze mix en die heeft mij nog wat advies gegeven. O.a: stoppen met de koffiemelk! Daar krijgen ze diarree van. Dat klopt ook wel, zo nu en dan had hij diarree.

Nu is het dus zaak om een beetje uit te vogelen hoeveel voeding hij nodig heeft. En in hoeveel keer. Als het goed is iets minder omdat de melk nu veel vetter is en eiwitrijker. Maar ja, hij drinkt maar 1 ml per keer gemiddeld. En heeft 4 tot 6 ml nodig. We gaan het zien, ik hoop dat hij wat vetter wordt. In theorie gaan zijn oogjes over vier dagen open. Ik denk dat het nog wel iets langer zal duren want hij heeft toch een behoorlijke achterstand.

Het houdt mij aardig bezig dat zie je wel aan mijn blog-berichtjes van de afgelopen dagen. Er komt ook wel weer wat anders voorbij hoor binnenkort. Iets wat niks met konijnen te maken heeft. Maar nu nog even niet.

Nog één...

2006-04-29T20:47:00.000+02:00

Vannacht is het dus toch nog misgegaan. Moeder Snuffie weet onvoldoende raad met haar nest. De kleintjes waren weer erg afgekoeld en màger, niet te filmen. Helemaal ruim in hun vel. Op de foto is het niet zo goed te zien, je ziet het vooral op het buikje en in de nek.
Vanochtend vroeg met twee koude konijntjes en wat melk in een spuitje naar boven gelopen. Op ons bed hebben we ze opgewarmd en besloten dat we ze met de hand gaan voeden. De laatste witte, daarvan waren er eerst twee, bewoog steeds minder. En toen ging het lichtje uit. Dood. Anneli en Jasmijn hebben we nog even laten kijken. Anneli vond het naar en zielig. Jasmijn riep keihard: -Het is dood! Dan moet je huilen?!- En keek mij verwachtingsvol aan. Ze dacht natuurlijk die moeder van mij die kan zo goed huilen, dat zal wel weer beginnen. -Nee, hoor je hoeft niet te huilen, soms komt het en soms niet.-
De meiden wilden het konijntje allebei nog even aaien en toen hebben we het in een papiertje gerold. -Die is weg-, zei Jasmijn. En zo is het.

Gelukkig wilde het bruine konijntje het wel doen. Warm worden en eten. De dikke buik die hij had is dus volledig weg. We zijn naar de dierenwinkel geweest en we hebben kittenmelk-vervanger gekocht en een zuigflesje. Op internet had ik over een speciale melksamenstelling gelezen die heel dicht bij echte konijnenmoedermelk komt. Later hebben we de dierenarts nog even gebeld of zij die melk ook hadden. Dat niet, maar wel het advies om koffiemelk te geven zolang. Die is vetter dan kittenmelk. En we hebben een super klein lang speentje gekregen wat op een 1ml spuitje past.

We voeden het kleintje nu elke twee uur ongeveer 1 ml. Echt muizebeetjes dus. En elke keer gebeurd er wel iets. Hij (of zij) poepte keutels, plaste een keer zo'n straal dat het op mijn t-shirt zat en had later diarree. Dat is niet zo best natuurlijk. Gelukkig daarnet weer een keutel. Waar je blij mee kan zijn hè? Warmhouden is cruciaal en dat lukt gelukkig met een hittepit, zo'n kersenpittenkussen wat in de magnetron warm wordt. Vannacht ga ik er nog een keer uit om het beestje eten te geven en een warm kersenpittenkussen. Misschien wel twee keer.
't Is dus net of je een baby hebt. Dat is ook een hele klus. Super jammer dat we eerst zo'n mooi nest hadden met drie blozende baby's en dat er nu twee dood zijn en één ondervoed is. Nou ja, verder hopen en verder voeden...

De Digitale Bibliotheek

2006-04-29T01:08:00.000+02:00

Het plaatje van Kikker en zijn vrienden uit het boek van Max Velthuis vond ik op de website van de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren. Dit is een website over de Nederlandse taal en literatuur. "De site bevat literaire teksten, secundaire literatuur en aanvullende informatie als biografieën, portretten en hyperlinks." Hier is allerlei leuks te vinden. Complete boeken, ook kinderboeken, van vroeger tot nu, met tekst en illustraties zijn er te vinden. Toon Tellegen kwam ik er ook tegen. Met "Langzaam, zo snel als zij konden."

De vlieg vloog tegen de mug aan, midden in de lucht.
‘Ik was in gedachten verzonken...’ zei de vlieg en streek zijn vleugels recht.
‘Ik ook! Wat toevallig!’ zei de mug die een bult op zijn voorhoofd had. ‘In welke gedachten was jij verzonken?’
‘In mooie gedachten,’ zei de vlieg.
‘Ik ook! Wat leuk!’ zei de mug.
Zij gingen naast elkaar tegen een muurtje zitten, en de mug haalde een boek met gedachten te voorschijn en begon het voorzichtig door te bladeren.

‘Kijk,’ zei hij, halverwege het boek, ‘in díé gedachten verzink ik altijd.’
De vlieg bekeek die gedachten van boven naar beneden. Hij kende ze wel. Mooie gedachten waren het.
‘Sla eens om,’ zei hij.
De mug sloeg één bladzijde om.
‘Ja!’ zei de vlieg. ‘Die gedachten. Daar verzink ik altijd in.’ Hij wees een paar prachtige gekleurde gedachten aan en zoemde vergenoegd.
‘Ja,’ zei de mug, ‘dat zijn ook mooie gedachten. Dat vind ik ook.’
Zij kropen dicht tegen elkaar en keken verder in het boek....

Eén konijntje is dood

2006-04-29T00:33:00.000+02:00

Hij knielde bij de vogel neer en keek aandachtig.
‘Die is dood,’ zei hij toen.
‘Dood,’ zei Kikker, ‘wat is dat?’
Haas wees naar de blauwe hemel.

Zo´n nest jonge konijntjes blijkt nog geen onverdeeld genoegen. Er is er één dood gegaan. Donderdagavond keken we, voordat we gingen slapen, nog even in het hok. Ineens zaten er nog maar twee jongen in het nest! De derde konden we nergens meer vinden. En nog steeds niet. Zou de moeder het hebben opgegeten? Zou het uit het nest gekropen zijn en uit het hok door het gaas geklommen? Geen idee. De idylle was in ieder geval ernstig verstoord.

Vandaag begon met het volgende drama. Ik keek vanochtend vroeg in het hok en alles was pais en vree. Een paar uur later gaf ik moeder Snuffie nog wat groens om op te knabbelen en keek nog even in het binnenhok. Lagen de twee jongen helemaal bloot en bleken ze ijskoud te zijn! Ik schrok mij rot en ik moest er gelijk enorm van huilen. Ze gaan dood! Snikte ik half overstuur tegen een verbaasde Jasmijn (arm kind, mamma is een jankert). Als echte held op sokken durfde ik ze eigenlijk niet beet te pakken. Het was zo zielig en het ging duidelijk helemaal mis. Ze hapten nog in een soort vertraagde beweging wat in de lucht. En ze waren zo koud als metaal.

Rico maar even gebeld en die hield het hoofd gelukkig iets koeler. Op zijn advies heb ik ze er uit gehaald en opgewarmd. In mijn handen. Toen viel op dat de witte (er komt al een beetje vacht) een beetje rimpelig was. En de bruine had een erg bol buikje. Zo bol dat ik dacht: dit is niet ok. De witte was het pittigst. Krijgen ze genoeg te eten van hun moeder, was de volgende vraag. Moet ik gaan bijvoeden? Vriend Jeroen kwam een overgebleven pak zuigelingenvoeding brengen en met een klein spuitje heb ik ze een beetje melk gegeven. Daar werden ze na een hoop gespartel weer wat rustiger van.

Stamper, die na zijn castratie al weer helemaal het mannetje lijkt, is naar het buitenhok verhuisd, en moeder Snuffie en haar twee jongen zijn naar binnen verhuisd. Zo hebben we iets meer zicht op het nest. Want onderkoelde jongen die gaan natuurlijk dood als het te lang duurt. Later op de dag zag ik dat Snuffie ze zelf ook aan het toedekken was. En de kleintjes zijn weer heerlijk warm en liggen voortdurend te maffen. Zo hoort het ook. Ik hoop maar dat moeder konijn de draad weer opppakt. Eerlijk gezegd denk ik dat we blij mogen zijn als er één konijntje overleefd. Wat een heisa! En wat zijn ze lief!

Dit zijn ze dan

2006-04-27T09:14:00.000+02:00

Het gaat goed met ze! Met onze drie wurmige konijntjes. Vanmorgen is deze foto gemaakt. De kans dat ze het gaan redden lijkt mij vrij groot. De vachtjes gaan al groeien. Over ongeveer tien dagen zijn het al complete konijnen met open ogen en een dikke vacht. Dat gaat dus super snel!

Huh? Jonkies!

2006-04-26T09:57:00.000+02:00

Het is niet te geloven. Vorig jaar hebben we twee konijnen gekocht. Twee vrouwtjes. Iedereen die we het vertelde (nou, ja bijna iedereen) zei: ja, ja twee vrouwtjes en straks heb je een nest!
Nee, hoor hielden wij vol ze hebben er ècht heel goed naar gekeken. En de tijd zou het leren.
Nu bijna een jaar verder zijn we er vast van overtuigt, het zijn twee dames want er komt geen nest, en je weet het met konijnen... Ondertussen begonnen ze allebei of één van de twee enorm in het rond te piesen. Tegen het plafond van het hok en de wanden, overal. Vorige week toch maar weer eens een inspectie gedaan. En ja hoor: één van de twee bleek een mannetje te zijn.

Kordaat heb ik de telefoon gepakt en de dierenarts verwittigd. Vanochtend hebben we Stamper, weggebracht voor de onvermijdelijke operatie. Mèt dat we hem gingen vangen zagen we wit haar van het vrouwtjes konijn op een hoopje liggen. Dat had ze al vaker gedaan en ik schoof het een beetje opzij. Nee, niks hoor. Loos alarm.

Totdat ik net terugkom van de dierenarts. Stamper gaat onder het mes. Ik kijk nog even bij Snuffie en zeg tegen Jasmijn: héél misschien komen er nog babykonijntjes. We kijken naar het lege nest. En ineens beweegt er wat! Huh? Jonkies? Ja! Echt. Tot nu toe heb ik er drie gezien. Drie frummels met hun ogen dicht. Zonder haar, oortjes plat. Ik ben er even stil van.

Natuurlijk heeft Rico het fototoestel net mee naar zijn werk. Morgen maak ik er een plaatje van. Héél voorzichtig. Want hoewel het eigenlijk niet de bedoeling was: ik wil dat het goed met ze gaat, met deze hummels. Spannend hè?

Hosta Hoera!

2006-04-22T15:38:00.000+02:00

We hebben drie hosta's en die zijn al een tijd lang vaste makkers in onze tuin. Eerst in de volle grond. Dat ging mis want ze werden compleet opgegeten door de slakken. Toen in drie grote potten en dat gaat prima. Beetje vaseline op de rand, cacaodoppen eromheen, wat Escar-go erbij en dan lukt het aardig om ze niet tot gatenkaas te laten eten.

Eén van de fijne voorjaarsmomenten in de tuin is het opkomen van de hosta's. Hoera! Kleine aubergine-kleurige puntjes steken boven de aarde uit. Het feest gaat beginnen. Zo'n opgerolt blad wat zich langzaam uitvouwt, dat is toch prachtig. Leve de Hosta!

Witte verf

2006-04-20T09:55:00.000+02:00

Een laag witte verf geeft het bovenstaande beeld. Wat is het idee nu? Welke kant gaat dit op? De ideeën zijn nog wat los in mijn hoofd. Het idee is nu (maar dat kan nog veranderen) dat de ruimte rond de cirkel licht van kleur blijft. Wittig met eronder misschien nog wat kleur zo hier en daar. In de cirkel wil ik allemaal kleuren in kleine stukjes op het doek en de pistachenootjes kwasten. Dat wordt eerst een poosje mengen voordat er een mooi palet aan kleuren ontstaat.
Wordt vervolgd.

Pistache

2006-04-20T09:38:00.000+02:00

Waar een zakje pistachenootjes al niet toe kan leiden. Een jaar geleden heb ik een ezel en wat schildersspulletjes gekocht. En hoewel het schilderen goed bevalt ben ik toch pas twee schilderijen verder na bijna een jaar. Het gaat dus niet hard, ik neem er weinig tijd voor. Of ik heb er weinig tijd voor, dat is maar net hoe je het bekijkt. Les heb ik niet gehad; ik kijk wat anderen doen en probeer zo eens wat. Het is ook allemaal voor de lol. Niet omdat er een hoger doel achter zit.

Het punt is dat ik wel wil dat het wat wordt. Dat ik er graag naar kijk als het af is. Dat is bij de vorige twee schilderijen nog niet gelukt. Waarschijnlijk ook geen wonder als je net begint. Alle schilderijen (alle 2 en half), zijn heel verschillend. De eerste was helemaal abstract met kubistische vormen. Over de compositie was ik tevreden over het geheel nog niet. De tweede is een weergave van een Chinese kast, een theepot en bloemetjesbehang. Is niet af en dat wil ook niet meer.

Nu het pistache-verhaal. De nootjes vind ik heerlijk en de huisjes waar ze inzitten zijn mooi van vorm. Altijd een beetje jammer om weg te gooien. Ik had onlangs een start gemaakt met een nieuw schilderij en daar heb ik gisteren huisjes van pistachenootjes opgeplakt.
Wordt vervolgd.

Goede Vrijdag

2006-04-14T22:48:00.000+02:00

healing from the past, Antonio

Vanavond Goede Vrijdag gevierd en herdacht met Het Reisgezelschap. Iedereen had iets meegenomen (muziek, lied, tekening) wat voor hem of haar met Goede Vrijdag te maken heeft. Samen hebben we het avondmaal gevierd. Ook wel -de maaltijd van de Heer- of -Eucharistie-, dat is maar net in welke kerk je komt.
Op de site van Taizé stond nog een mooie overweging over die Eucharistie.
Deze maaltijd verbind verleden, heden en toekomst.

Is de Eucharistie meer dan een herhaling van een gebaar uit het verleden?
Als zijn discipelen bijeen zijn voor het laatste avondmaal, zegt Jezus hen: “Blijf dit doen om Mij te gedenken.” (Lc 22,19) Gehoorzaam aan zijn opdracht, gedenken de christenen al tweeduizend jaar de gave van zijn leven in hun liturgie. De viering van de Eucharistie kijkt terug naar het verleden en stelt dat present als een bron in het hart van de christelijke gemeenschap.

Maar deze viering is meer dan alleen een herinnering aan voorbije gebeurtenissen. Het woord ‘gedachtenis’ (Hebreeuws: zikkaron) duidt geen menselijke manier van herinneren aan, om een gebeurtenis uit het verleden te behoeden voor de vergetelheid. Het is veel eerder God die, in de eredienst, het volk herinnert aan zijn wonderen ‘van weleer’, in andere woorden: zijn machtige daden van barmhartigheid en bevrijding. Elke keer dat Israël het feest van Pesach viert, wordt de bevrijding uit Egypte weer actueel: de bevrijdende God is nog steeds aanwezig en werkzaam onder de gelovigen.

Jezus’ aanwezigheid in het hart van de gemeenschap van zijn leerlingen zal dus zeker nooit ontbreken. Hij is immers opgestaan uit de doden en leeft dus voort in eeuwigheid. Hij is aanwezig als de Gekruisigde, die ook de Opgestane is. Deze realiteit wordt prachtig uitgedrukt door het beeld van “het lam dat geslacht was en toch midden voor de troon stond” (zie Apok 5,6). Jezus’ aanwezigheid vindt zijn hoogtepunt in de Eucharistie, waarin de gelovigen verbonden zijn met Christus in zijn doorgang van dood naar leven.

Zoals het paasmysterie uitmondt in de ‘mateloze gave’ (zie Joh 3,34), zo verzamelt de aanwezigheid van de Opgestane Heer ons vandaag in de Eucharistie rond zijn tafel. Wij worden als zijn getuigen uitgezonden over de hele wereld. In de Handelingen van de Apostelen kenmerken twee dimensies het leven van de eerste christenen: nu eens worden ze geroepen tot eenheid, dan weer worden ze op hun beurt uitgezonden om anderen welkom te heten in de grotere gemeenschap, waaraan zij uitdrukking geven. De viering van de Eucharistie omvat deze beide dimensies: roeping en opdracht, samenkomen en uitgezonden worden.

Uiteindelijk is de Eucharistie een voorproefje van het grote, hemelse feestmaal, waar alle volken in God één familie zullen vormen (zie Jesaja 25, 6-9). Heeft Jezus niet na zijn laatste maaltijd gezegd: “Ik zal het [dit paasmaal] niet meer eten tot de vervulling ervan in het koninkrijk van God” (Lc 22,16)? De liturgie, ‘gedachtenis van de toekomst’, verwijst naar deze onstuitbare realiteit. Zo geeft zij ons op aarde een voorproefje van de hemelse vreugde. De Eucharistie verenigt verleden, heden en toekomst in een ontwapenend eenvoudig gebaar. Zij dient ons tot voeding op onze pelgrimage achter Christus aan, net als vroeger het hemelse manna voor het volk Israël in de woestijn (zie Joh 6, 30vv).

Brief uit Taizé: 2005/2

Violen

2006-04-14T16:58:00.000+02:00

Het begin is er. De tuin hadden we zoals elk jaar, niet winterklaar gemaakt. Dat is fijn voor spinnen, egels, lieveheersbeestjes en andere friemelbeestjes.
Die houden niet van een aangeharkt tuintje. Wij hebben altijd een beetje spijt in het voorjaar. Want dan moet ineens àlles. Snoeien, opruimen van oude stukken plant, wat zaaien, wat planten en er komt ook al weer onkruid overal tussendoor! De klus zit er nog niet op. Vanaf vandaag staan er wel violen in voor en achtertuin. Lekker in het zonnetje, te stralen. En heel mooi paars te wezen. Door hun aanwezigheid was er een hommel in de tuin vandaag. Zo'n hele dikke. Op naar meer.

Kunst

2006-04-14T16:55:00.000+02:00

De kunst van vandaag.
Door kunstenaars Anneli, Jasmijn en Anneke.
Te drogen op een rekje.

Embrassa & van alles wat

Ja, nee, ja.

Nieuw Blog: Zijn wie je bent

Het jaar is om

De Mol

Dingen die je wel wilt, maar niet doet

Radio 2 & aardige UPC-dame

Generaal Pardon

Tijd

Stel je voor...

Plaatjes!

Ja!

Blij

Timon

Keukenhelden

Inlegkruisjes & Avocado's

Inclusieve samenleving

Dreamers

Taiwan reunie

God is eeuwig

Zelliges

Het Grote Avontuur

Lezen

Pardon!

Super Joe-hoe!

Amsterdam

Dubbel geluk

Drop

Tegen het ongewenste

Rups uit de supermarkt

Kijken & Praten

Micha Campagne

Momentsluiter

Als je weet wie je bent

Haat-liefdeverhouding

Welke vind jij mooi?

Zeep & Zo

Twee buurvrouwen twee thee

Veiling voor meisjeshuis Malawi!

Basboesa en verbondenheid

Ingrediënten1 perssinaasappel250 g suiker75 g garneeramandelen125 g zachte boter of margarine1 bakje Griekse yoghurt (150 g)1 zakje vanillesuiker150 g griesmeel2 theelepels bakpoeder1 eetlepel boter om in te vetten

MaterialenOvenschaal ca. 20x30 cm.

TipBasboesa smaakt de volgende dag nog lekkerder, wanneer alle smaken goed zijn ingetrokken.(met dank aan Albert Heijn www.ah.nl)

Stenen stapelen

Long time no see

Embrassa op reis

Feest!

Zo dus...

Rood

Henna

Puur natuur

Blij

Het buitenste buitenbos

foto's

Over

Meisje van drie en half

Citaat van de dag

Het wonder dat de sterren uiteen houdt

Zomer!

WK enzo

Verjaardagskluns

Weest Optimistisch

Doe lief

Samenhuizen

Prachtig lied

Bank met middenstip

Vertellen

En zo heet ze

Dit is ze

Pedagogisch onverantwoord (?) maar wel leuk!

Jip is dood

Visdraad

Toch alvast maar wel

Wat zie ik daar???

Samen

Mooi en Lief

Kanker

Nieuwe schoenen Nieuw Blog

2e hands

Hosta's in de ochtendzon

Ingrediënten
1 perssinaasappel
250 g suiker
75 g garneeramandelen
125 g zachte boter of margarine
1 bakje Griekse yoghurt (150 g)
1 zakje vanillesuiker
150 g griesmeel
2 theelepels bakpoeder
1 eetlepel boter om in te vetten

Materialen
Ovenschaal ca. 20x30 cm.

Tip
Basboesa smaakt de volgende dag nog lekkerder, wanneer alle smaken goed zijn ingetrokken.
(met dank aan Albert Heijn www.ah.nl)